Last resorts: de Jan Durkspolder

Ik was onderweg naar de Jan Durkspolder, toen ik onderweg weer eens werd opgehouden door een paar reeën. Dat overkomt me de laatste tijd weer vrij vaak op verschillende plaatsen langs deze route. Maar voor alle duidelijkheid: ik heb het nog nooit als lastig ervaren. Integendeel, prettiger oponthoud is nauwelijks denkbaar …

Eenmaal op het laatste deel van de doodlopende Westersânning is aan de linkerkant van de weg de grote vogelkijkhut van de Jan Durkspolder te zien. Hij staat aan het eind van een smalle, ca. 100 m lange landtong te midden, omringd door water …

Waar de weg overgaat in een onverhard pad laat ik de auto achter. Na een klein stukje lopen over het pad genaamd de Geau, sla ik aan het eind van de schaduwen over het pad linksaf …

Een ongeveer 100 m lang paadje slingert omgeven door knotwilgen in de richting van de kijkhut. Ergens halverwege heb ik de foto met de springbalsemien gemaakt, die hier onlangs voorbij kwam onder de titel ‘Last Resorts (2)’. Voorbij de bocht in het pad voert een houten plankier naar de vogelkijkhut …

Vanuit de hut heb je door een groot aantal kijkluikjes rondom uitzicht over de watervlakte. Dit jaar viel het aantal mooie observaties vanuit die hut wat tegen. Dat is in voorgaande jaren wel eens beter geweest, maar desalniettemin is deze vogelkijkhut mijn 2e last resort, omdat ik er na 150 m lopen altijd een droge zitplek heb …

Ditmaal viel de oogst niet tegen. In de verte, eigenlijk net wat te ver voor mijn camera, zat een flinke roofvogel in het topje van een boom. Ik ben geneigd te zeggen dat het een grauwe kiekendief is, maar het kan ook een buizerd zijn …

Ik stond net op het punt om de terugtocht te aanvaarden, toen er aan de westkant van de hut voor het eerst dit jaar een lepelaar dichtbij de hut verscheen. Erg lang liet hij zich niet zien, maar mijn dag was alweer goed …

Tot zover mijn tweede last resort.

Overstekende kiekendief

Nadat ik het nieuwe natuurgebied tussen Smalle Ee en De Veenhoop achter me had gelaten, besloot ik een rondje Nes – Aldeboarn te rijden. Daar hoopte ik voor het eerst dit jaar een grutto te kunnen fotograferen. Voordat ik daar was kreeg ik echter nog een heel andere vogel voor de camera …

150427-1455x

In de buurt van Pean stak een bruine kiekendief rustig op ooghoogte zwevend recht voor me de weg over. De eerste foto heb ik door de getinte voorruit van de auto moeten maken, omdat ik in verband met naderend verkeer de auto niet even snel dwars op de weg kon zetten, zodat ik door de geopende zijruit kon fotograferen …

150427-1458x

Nadat hij de weg was overgestoken, klom de stoere vogel eerst naar grotere hoogte, om daarna weer laag over het weiland te zweven. Dat gaf mij de kans om de laatste twee foto’s staand naast de auto te maken …

150427-1459x

Dat was de tweede bijzondere ontmoeting op Koningsdag.

Kiekendief op jacht

Terwijl ik donderdagmiddag over Friese dreven van de ene bui naar de andere reed, zag ik op een bepaald moment een grote vogel op enige afstand voor me de weg oversteken …

140605-1153x

Langs een bosje vliegend zette hij meteen een bocht naar rechts in, waarna hij enige tijd boven een rietkraagje bleef hangen …

140605-1159x

Omdat ik op een smal landweggetje stond, met in de verte een naderende vrachtwagen had ik ditmaal geen kans om de auto zo te manoeuvreren, dat ik de vogel door een geopend zijraam van de auto kon fotograferen …

140605-1200xxx

Kortom: ik moest hem door de voorruit fotograferen, en dat heeft helaas een flink kwaliteitsverlies met zich meegebracht …

140605-1202x

En hoewel ook de achtergrond niet geweldig is, ben ik toch wel blij met deze foto’s, want zo vaak krijg je tenslotte niet de kans om een bruine kiekendief – want dat zal het zijn, lijkt me – op niet te grote afstand tijdens de jacht te fotograferen …

140605-1204x

Onwillige buizerd

Bijna op hetzelfde plekje als waar ik vorige week een torenvalk kon portretteren, zat gistermiddag een buizerd op een paaltje in het weiland …

140203-1403x

In tegenstelling tot de torenvalk was deze buizerd niet gediend van mijn portretfotografie. Nadat ik één foto had gemaakt terwijl hij op zijn paaltje zat, spreidde hij zijn vleugels …

140203-1404x

Buiten bereik van mijn camera streek hij een stuk verderop weer op een paaltje neer …

Weerzien met een buizerd(?)

Als het met de benen (hopelijk tijdelijk) weer eens even wat minder gaat, dan wil dat niet zeggen dat ik binnen blijf zitten mokken. Als de auto beschikbaar is, kan ik altijd even een ritje maken en zien wat mijn pad zoal kruist. En dat heb ik gisteren na afloop van mijn bezoekje aan de kapper dan ook gedaan …

131016-1355x

Daarbij kwam ik net voorbij Pean, hemelsbreed ongeveer 1,5 tot 2 km van de plek waar ik vorige week dinsdag een mooie witte buizerd op een paal zag zitten, opnieuw langs een buizerd, die wel even voor me wilde poseren. Dit exemplaar bleef met zijn rug en zijn rechter flank naar me toegekeerd zitten, waarbij hij een paar maal een snelle blik in de camera wierp. Omdat hij zich niet even wilde omdraaien, kon ik het niet met zekerheid zeggen, maar het kan haast niet anders of dit was dezelfde mooie witte buizerd

131016-1351x

Wat is hij mooi, hè!? Met deze ontmoeting was mijn dag alweer goed!

Mooie witte buizerd

Zo af en toe heb ik eens een dag waarop de onderwerpen zich vlak na elkaar aandienen, dinsdag had ik weer zo’n dag. Ik was nog maar nauwelijks bijgekomen van de fotosessie met de twee koeien en een pasgeboren kalfje, toen ik enkele honderden meters verderop een prachtige, goeddeels witte buizerd spotte. Omdat de vogel vrij dicht bij de weg op een dampaal zat, had ik weinig hoop dat hij zou blijven zitten, maar hij liet zich wonderwel goed benaderen, zodat ik een paar fraaie staatsieportretten van hem kon maken voordat hij zich van zijn paal verhief …


 

Vogels bij Earnewâld

Piet Paulusma vertrouwde erop dat het in Fryslân tot de avond zo goed als droog zou blijven. Op basis van die informatie durfde Aafje het wel aan om vanmiddag op de fiets naar haar werk te gaan. Dat stelde mij in de gelegenheid om eens een dagje wat anders te doen dan macro-opnamen maken. Het was een mooie middag om weer eens in de buurt van Earnewâld te kijken. De eerste halte was bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder …

120611-1346x

Daar trof ik voor het eerst een kluut aan. Hij stond wat ver weg, maar het lukte me toch om een aardig plaatje te schieten van deze prachtige steltloper. Met uitzondering van een paar brandganzen bleven de meest vogels buiten het bereik van mijn camera …

120611-1349x

Vervolgens heb ik een tijdlang bij het ooievaarsstation Eibertshiem aan de andere kant van Earnewâld staan kijken. Op de drie grote nesten op het boorplatform zitten volop jongen. Ik had gehoopt dat een van de ouders zou komen met verse hapjes voor de jongen, maar na drie kwartier wachten heb ik de moed maar opgegeven …

120611-1423x

Daarna ben ik doorgereden naar het rietland met de pas heropende petgaten ten noorden van Earnewâld. Onder een vriendelijk blauwe lucht lag het land er weer prachtig bij …

120611-1437x

Boven het rietland vlogen tientallen meeuwen heen en weer op jacht naar insecten …

120611-1445x

Een stuk verderop was een grote roofvogel op jacht, hij lijkt me een kiekendief …

120611-1459x

En terwijl ik dit schrijf, kan ik alleen maar hopen dat Aafje haar regenpak had meegenomen, want we hadden hier zojuist weer eens een verfrissende plensbui.

UPDATE:
Ze had haar regenpak mee, en niet voor niets …

120611-1722x