De rust van regengeruis

Waar velen genoten van de warmte, moest ik het vooral hebben van de wat koelere dagen. Op een regenachtige ochtend ben ik begin augustus naar de Jan Durkspolder gereden. Het was nat en donker, maar allerminst koud. In de vogelkijkhut heb ik een tijdlang zitten genieten van de rust die de ruisende regen over de windstille plas rond de hut legde. Een aantal lepelaars, enkele eenden en een paar boerenzwaluwen leken in hun nopjes te zijn …

25 gedachten over “De rust van regengeruis”

  1. Deze ochtend werd ik ook wakker met de regenruis. Wat was dat zalig. Maar vooral jouw filmpje is zalig. Ik word er helemaal zen van. Wat een heerlijkheid om te horen en te zien.

    • Dankjewel. Ik heb er ter plekke echt van genoten. En dat doe ik niet altijd met regen Dit is trouwens zo ongeveer de laatste regenruis die ik heb gehoord. Sinds 5 augustus heeft het hier niet meer geregend.

  2. In vogelhut is zeker makkelijk om te schuilen. Regen en nog regen. Lepelaars heeft geen last van regen. Gaat gewoon in water snaaien naar eten. Wij gaan morgen ook iemand mee met de auto.

Reacties zijn gesloten.