Terwijl we gisteravond na afloop van een feestje onder een fonkelende sterrenhemel huiswaarts reden, realiseerde ik me ineens dat het tijdens deze nacht van de nacht precies zeven jaar geleden is dat ik mijn meest spectaculaire poollichtfoto’s heb gemaakt …

Nadat ik donderdagavond 30 oktober 2003 enkele uren met succes op jacht was geweest naar poollicht, kwam ik tegen half twee ’s nachts thuis. Op het moment dat de sleutel in het slot van de voordeur stak, zag ik vanuit mijn ooghoek (of zou ik het gevoeld hebben?), dat er iets gebeurde aan de westelijke hemel. Plotseling was daar een gigantisch grote felrode lichtvlek verschenen … Ik kon mijn ogen niet geloven!

Om geen last te hebben van de ons huis omringende lichtvervuiling, ben ik meteen weer in de auto gestapt. Enkele minuten later stond ik vlak buiten Drachten midden op de weg tussen de weilanden in een surrealistisch aandoend decor te fotograferen …

Toen rond twee uur het rood in de lucht plaats begon te maken voor groen, ben ik maar eens rustig tegen de auto geleund om een shagje te draaien en me vervolgens een tijdje alleen maar te verwonderen over dit fantastische fenomeen …

Eén van de laatste foto’s die ik toen heb gemaakt, laat mooi zien hoe ver het poollicht zich naar het zuiden uitstrekte. Op de foto hieronder is bovenaan,  rechts van het midden het sterrenbeeld Orion te zien. Kijk binnenkort op een heldere avond maar eens waar dat staat …

Wie op deze druilerige dag het hele verhaal over mijn poollichtavonturen van oktober 2003 wil lezen kan hier terecht.
En intussen komt de volgende keer dat we in Nederland weer poollicht zullen kunnen zien elke nacht wat dichterbij … 🙂