Met opgeheven hoofd

Om te beginnen bedankt voor jullie veelal begripvolle en hartverwarmende reacties n.a.v. de manier waarop het clubkampioenschap van SVP zondag van start ging. Onder normale omstandigheden had ik hier zoals gebruikelijk uitgebreid verslag gedaan van het clubkampioenschap. Nadat de regels tijdens het spel werden veranderd door de wedstrijdsecretaris, heeft dat echter geen enkele zin meer. Toch wil ik hier – ook al is het maar voor mezelf – het verloop van de dag kort schetsen.

Nadat ik de eerste klap van de buitensluiting had verwerkt, heb ik Fokke eens aangekeken met een blik van ‘wat doen we …?’
“Siz it mar …”(Zeg het maar …), luidde Fokke’s reactie. Al zo lang we regelmatig samen spelen hebben we zowel tijdens het spel als daarbuiten weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen, zo ook nu. Wat ik ook zou beslissen, naar huis gaan of spelen, Fokke zou ermee akkoord gaan. Ik besloot onder protest mee te spelen en alles op alles te zetten om het terrein aan het eind van de dag met opgeheven hoofd te verlaten.

050507-1337x

“Oeijjj, al die stress voel je gelijk in je spieren …,” liet Anneke gisteren heel treffend weten in haar reactie.
En zo is het precies, want ik stond vooral in de eerste wedstrijd te schudden op mijn benen. En met Fokke was het al niet veel beter. Het gevolg was dat we binnen de kortste keren tegen een 0-8 achterstand aankeken. Langzaam maar zeker hervonden we onszelf, zodat we deze eerste partij met een 13-8 overwinning konden afsluiten. De volgende twee wedstrijden wonnen we met respectievelijk 13-6 en 13-10.

Na de middagpauze begon het te regenen, en het werd ook niet weer droog. Er zat niets anders op dan maar in regenpak te spelen, en dat is niets waard. Fokke en ik bakten er in de vierde partij dan ook helemaal niets van. We gingen kansloos met 2-13 ten onder. De vijfde partij hadden we moeten winnen, maar we lieten de winst uiteindelijk net glippen: 12-13. Voorafgaand aan onze zesde, tevens laatste wedstrijd, heb ik me even teruggetrokken in het materiaalhok. Ik had er even behoefte aan om in alle rust een peukje te roken en mezelf weer op scherp te zetten. Die laatste wedstrijd wilde ik spelen alsof het de finale was, zodat ik echt met opgeheven hoofd kon vertrekken. En zo ging het ook, het werd 13-11.

Nadat ik onze wedstrijdkaart had ingeleverd, hebben Fokke en ik in de kantine onder het genot van een frisje en een wijntje nog even zitten napraten. We waren het erover eens, dat we ons gezien de omstandigheden ook dit jaar met vier gewonnen partijen weer kranig hadden geweerd. En belangrijker nog: ik had weer een overwinning op mezelf geboekt door toch weer zes partijen te spelen. Daarmee was het mooi geweest. Toen we onze spullen hadden bijeengezocht en naar de auto liepen, kwamen er nota bene nog een paar mensen naar me toe, die me toefluisterden dat ik niet al te boos moest reageren en de zaak eerst maar eens moest laten bezinken … Waar ze het lef vandaan haalden is mij volstrekt onduidelijk en waarom ze erover begonnen nog minder, want ik heb geen onvertogen woord laten vallen. Het is bij de wilde spinnen af …

100921-1215x

In de loop van de middag was er ook al een paar maal iemand naar me toe gekomen, om – nadat ze me op mijn benen hadden zien wankelen – te vragen of het nog wel ging. Toen Aafje halverwege de middag even kwam kijken, fluisterde een van de deelnemers haar toe, dat het toch wel allemaal erg sneu was voor mij. Ze deed het hele verhaal over het begin van de dag en ze eindigde met: “… en dat terwijl Jan hier zo naar had uitgekeken …”

Flikker maar lekker op allemaal! Doe je mond open op het moment dat het er toe doet! Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel aan dergelijk huichelachtig gedrag. Het is mooi geweest met SVP. Het is tijd om me weer op andere zaken te richten. Vandaag heb ik nog niet de kracht om een fotokuiertje te maken, maar ik ben al wel even in de tuin geweest om de laatste bloemen van de vlinderstruik en de bovenstaande spin te kieken. Morgen en donderdag schijnen we eindelijk weer wat zon en aangename temperaturen te krijgen, hopelijk kan ik er dan weer eens voorzichtig op uit …

100921-1214x

20 gedachten over “Met opgeheven hoofd

  1. heb het hele verhaal van Anneke gehoord ,
    en heb diep respect voor je , begrijp zo
    goed waar je tegenaan kan knallen !
    zat zonder internet dus kon even niet reageren ..
    je eigen plan trekken Jan , en dan met opgeheven
    hoofd gewoon doorgaan !

    Like

  2. petje af voor je doorzettingsvermogen en koelbloedigheid en dat je toch nog gespeeld hebt, doet pijn ( en niet alleen lichamelijk) wanneer je zoiets moet meemaken… En dat gedrag van de mensen tussendoor en achteraf tja hun mond opendoen als t erop aan komt doen ze niet… hypocriet, achterbaks, schijnheilig… kan het niet mooier benoemen.
    PS / doe Fokke ook maar es de groeten want die is tenminste de naam vriend waardig !
    Groetje en t beste voor jullie beide ,
    AmaZony

    Like

  3. Ik heb nu antwoord op mijn vraag van gisteren, was even een paar dagen met de boot ertussenuit.
    Fijn dat je dit voor jezelf op deze manier hebt ‘afgemaakt’ Jan. Het gaat tenslotte om je eigen gevoel en je eigenwaarde en die heb je volgens mij behouden en kun je trots en met opheven hoofd iedereen aankijken.
    Ga lekker genieten van de laatste mooie dag morgen, groetjes Ada

    Like

  4. De mensen die je beschrijft hebben werkelijk geen idee hoe het is om met deze slopende ziekte te moeten leven, hebben zelf waarschijnlijk ook nooit een werkelijk grote tegenslag gehad in het leven. Ooit komt er een moment in hun eigen leven dat ze aan jouw situatie terug zullen denken. Jij kunt met opgeheven hoofd de club verlaten Jan. En Fokke ja dat is een ECHTE vriend!

    Like

    • @Gelkinghe:
      Ik weet dat er een aantal leden is dat hier regelmatig even om het hoekje kijkt, maar een schriftelijke reactie heb ik daar nog nooit van gehad.
      Ik was al lang blij als er een keer of twee, drie per jaar iemand was die me toefluisterde dat ik weer mooie foto’s had gemaakt voor de website van de vereniging.
      Wel werd ik vanavond gebeld door een van de nieuwere leden, die n.a.v. mijn logjes van gisteren en vandaag een voorstel deed om te bemiddelen tussen mij en het bestuur. Dit voorstel heb ik vriendelijk, doch beslist afgewezen, omdat het twee en een halve dag te laat komt.

      Like

  5. Ga ondanks alles, lekker genieten van de mooie dagen die komen en laat de boel ff de boel.
    Moeilijk ik weet het, maar ik hoop dat nu je het op deze manier van je af geschreven hebt en al een beetje meer lucht heeft gegeven.
    Het is en blijft wel triest dat het allemaal zo gegaan is en men geen rekening met je houd.
    Prettige zonnige dag morgen.
    Mooie close up van je vlinderstruik.

    Like

  6. Je bent en blijft onze boul kampioen!! Tijmen zei dat je zou winnen. En dat je de laatste wedstrijd als finale hebt gespeeld en gewonnen, blijkt dit maar weer! We vinden het echt heel naar voor je dat dit is gebeurd. Zoals eerder al werd geschreven kan het niet zo zijn dat het een eenmalige wijziging is geweest. Het ergste lijkt mij dat je wordt geconfronteerd met je beperking en dat na jarenlange inzet voor de vereniging er niemand voor je op komt en dat er een loopje wordt genomen met eerder gemaakte afspraken. Dan wordt het ondertussen maar tijd om je pakesizzer de fijne kneepjes van het boulen bij te brengen. Sterkte!

    Like

  7. Wat ontzettend knap dat je na zo’n dreun en zo’n achterstand de eerste partij weet te winnen. Ook de andere gewonnen partijen heel knap.
    Je bent echt een natuurtalent dat je toch met weinig oefenen dergelijke resultaten kunt neerzetten. Ook alle eer aan Fokke natuurlijk, want die wil ik in deze niet vergeten. Je hebt elkaar immers nodig.
    Ik vond het vandaag al heerlijk weer, ben even een paar keer buiten geweest om patiënten naar de auto te begeleiden en het viel met op hoe zacht het buiten was. 🙂
    Dat wordt de komende dagen genieten Jan. De moed bij elkaar pakken, iedereen in het sop gaar laten koken die daar om vraagt en lekker genieten van de mooie dingen en van de zonnewarmte.
    Hartelijke groet van Jetske

    Like

  8. Strijdbaar zoals altijd. Dat moet je blijven uit lijfsbehoud. Hoe pijnlijk ook na alle jaren dat je met hart en ziel voor de vereniging hebt gewerkt, laat ze vanaf nu maar in hun sop gaarkoken en doe die dingen die je kunt, maar ook die dingen die je amper meer kunt. Want een uitdaging aangaan, houdt de geest gezond.
    Voor mij ben je een kanjer, dat je nog zoveel hebt gespeeld. Petje af.

    Like

  9. Ik moet dit boekje even uitlezen,
    omdat ik steeds aan je spiertjes dacht.
    Die mensen voelden nog meer nalatigheid als jou Jan,
    laat het maar even heerlijk aan hun geweten knagen
    want zij voelden dat ze het niet goed hebben gedaan.
    Ondanks het weer heb je het super gedaan.
    Maar de zon laat zich nu meer zien, dus warm je spieren maar even weer flink op voor je fotokuiertjes.

    Hahahaha hoort wie het zegt,
    ik kon bijna niet meer lopen door die zwammetjes.
    Als je plat moet liggen voel je pas hoe koud die grond is.
    Maar we kunnen de warmte wel gebruiken Jan,
    geniet er van!!!!!

    Knuffel,
    Anneke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.