We vervolgen onze kuier op Urk. We laten de Pieter Hakvoortstraat links liggen en volgen de pijl op het briefje achter het raam …
Daarbij komen we aan de oostkant langs de scheepshelling. De waarheid gebiedt mij te zeggen, dat mijn kennis op het vlak van scheepswerven en -hellingen aan alle kanten tekort schiet om hier verder iets zinnigs over te kunnen zeggen. Ik zie roestige karren met verweerde blokken hout op rails staan, die m.b.v katrollen en/of andere hijswerktuigen omhoog getrokken kunnen worden …
Daar houdt mijn kennis zo ongeveer op. Mij gaat het vooral om de aanblik van het levende verleden op deze oude werf. Nog een laatste blik vanuit de zuidoost hoek op dat mooie roestige naambord, daarna gaan we nog een stukje verder ….
– wordt vervolgd
Het zijn doorleefde hulpmiddelen. Daar hebben al vele schepen op gerust. Een mooi fotografisch plekje.
Als ik alleen was geweest, had ik daar nog wel wat langer willen rond struinen.
Ik weet het allemaal wel en dat maakt het kijken van die foto’s nog leuker. Aanvullend aan wat ik eerder vertelde is dat die wagens of blokken in eerste instantie het omhoog getrokken schip steunen. Dan worden er nog blokken hout bij tussen gekegd om het schip hoger en stabieler te krijgen. Daarvoor zijn ook de lange ijzers aan de zijkanten. Want als ze met materialen aan het werk gaan om te spuiten, slijpen en lassen mag de boel niet van de plaats gaan ivm de veiligheid van de werklui.
Dankjewel, een stukje achtergrondkennis is soms heel handig.
Ja, je hoeft toch niet overal verstand van te hebben om er mooie foto’s van te maken! Het zou wat worden 😉
Gelukkig maar. 🙂
Het verleden zal inderdaad levend geweest zijn. 😏
Ja, één en al drukte, denk ik.
gelukkig nog mooi intact.
Ja, en als je op Google Maps inzoomt op Urk, dan liggen er nog boten op de werf. Vermoedelijk is hij nog steeds in bedrijf.
Woow ! Dit moet hét paradijs zijn voor de liefhebbers van mooi oud roest 👍
Ja, ik bedacht me daar meteen dat dit ook net een plekje voor jou zou zijn. 🙂
😉 👍
Het is er nu stil en verlaten, maar vroeger werd er vast veel noeste arbeid verricht om deze katrollen en kettingen in beweging te brengen. Hoor het knarsen en zuchten, het roepen van de vrouwen die vis verkochten – vers van de boot. Mijn fantasie gaat met mij aan de haal.
Het lijkt me een ideaal filmdecor.
Pas maar op dat je morgen niet al fantaserend met je neus omhoog in een net verstrikt raakt. 😉
Dit zou zeker een speeltuin voor Dirk zijn en zijn reeks “Roest op zondag” 😉
Daar heb ik natuurlijk ook meteen aan gedacht.
Daar zou ik ook graag even rond snuisteren. Een mooi stukje geschiedenis.
Het is voor jou helaas wat te ver weg voor een ritje heen en terug.
Met een beetje zonlicht laat het de omgeving wat luchtiger zijn. Ken er ook niets van maar aan voorbij lopen zou ik zeker niet doen. Het is een mooi stukje geschiedenis.
Zo is het, en ik houd wel van dat ruwe, roestige materiaal op zo’n werf.
Ja prachtig
Hoe dat moet werken, die hijsbokken, of wat het ook zijn, weet ik niet. Mooi is het wel, ook die huizen die een stuk hoger op de bult staan. Het moet toen het IJsselmeer nog zee was lekker geroken hebben daar, zout, teer, touw, roest…
Het is er nu rustig en tamelijk idyllisch, dat zal honderd jaar geleden inderdaad vaak heel anders geweest zijn. Die muren aan de noord- en westkant van de werf zijn niet voor niets gemetseld om verdere afkalving van het eiland tegen te gaan.
A lot of history there.
Inderdaad een historisch monument van een mooi verleden.
Boeiende materie. Vroeger lagen er langs de Schelde ook veel bloeiende scheepswerven maar ook hier verdwenen ze bijna allemaal..Die in Nederland zijn ook veel pittoresker omdat die kleinschaliger waren
Voor grotere werven moet je naar echte zeehavens. De werven in het binnenland zijn logischerwijze vaak een stuk kleiner en pittoresker.
Ik zie die beelden ook graag, en ook ik begrijp de bedoeling niet. Maar dat hoeft niet toch? Met de ogen genieten is al zo zalig!
Zo vergaat het mij vaak op zo’n plek. Kijken, fotograferen en genieten. 🙂