Het was een drukte van belang in het rietland die middag. In het eerste deel van deze serie vertelde ik al, dat ook vrouwen en kinderen er waren. De vrouwen vertrokken na de lunch weer, maar de kinderen bleven. Terwijl er door de rietsnijders hard werd gewerkt, hielden vooral de jongens zich bezig met vuurtje stoken. Welk kind krijgt nou de kans om dat legitiem te doen? Met het verbranden van de ruigte is menig rietsnijder zijn carrière begonnen, denk ik. Eerst kijken, en daarna het vuurtje brandend houden …





Tot nu toe mogen rietsnijders in de Weerribben het riet‑ en maaiafval in de winter onder een speciale stookontheffing verbranden. Daar lijkt echter vroeg of laat verandering in te komen. De kans is groot dat het op enig moment als groenafval moet worden afgevoerd. Voor het milieu zal dat ongetwijfeld beter zijn, maar toch gaat er weer een stukje charme van het werk verloren, denk ik …

Hier ben ik weer, Jan. Ik ben momenteel nergens ingelogd – niet op WordPress en ook niet op Afanja. Ja, de jongens vinden het fascinerend. Vroeger was het belangrijk voor hen om dat te kunnen. Ze vinden het nog steeds leuk… maar het grote publiek (vooral volwassenen in een andere omgeving dan hier) ziet soms alleen maar het pyromane aspect.
LikeLike
Jammer dat het verbranden zal verdwijnen. Het heeft iets bijzonders.
LikeLike
Dit is nog leuker dan Pasen.
LikeLike
Goedemorgen,
ik stuur even een “plakbriefje”… ben geblesseerd.
(zweepslag) niets ernstigs, maar toch.
Computer is ook geblesseerd…
Prettig weekend!
LikeLike
Heerlijk is dat toch om als kind op die manier het vak te leren. Kijken en later doen…
LikeLike