Winterse herinnering

Zachtjes deinde de dikke mof, hangend aan een tak, in de wind op en weer …

Nee, wees gerust … het was geen bungelende Duitser, maar slechts een dikke want … een verloren winterse herinnering …

18 gedachten over “Winterse herinnering

  1. Ach wat jammer dat de eigenaar er eentje verloren heeft, je kunt er soms zo om verlegen zitten.
    Je moet er nog één bij zoeken, Jan voordat het weer gaat vriezen. 😉
    Als je een paar kinderen in huis hebt dan zijn dergelijke taferelen (één want kwijt zijn) eerder regel dan uitzondering. 😉

  2. Mooi geschreven, gedaan. Geen seconde aan een Duitser gedacht, maar de want zette mij ook op het verkeerde been, denkend aan mijn overgrootmoeder. Zij had een mof waar je twee handen in kon stoppen.

  3. Ohhh wat zonde… zo’n mooi lekkere warme want, Jan!
    Wie weet leest diegene wel dit blogje of iemand anders die weet van wie… ook al is die kans klein… maar wieweet soms is het wereldtje erg klein… 😉 😀
    Lieve groetjes van Anna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.