Een chagrijnige spreeuw

Vorige week donderdagochtend zat ik op het terras, toen er een spreeuw neerstreek op het landingsplatform van de pindakaaspot. Terwijl we oog in oog tegenover elkaar zaten, keek hij me met een chagrijnige blik aan, alsof hij wilde zeggen: “Hé lullo, wanneer krijgen we eens een nieuwe pot pindakaas …”

Daar vond ik het nog te vroeg voor. “Je wacht nog maar even,” seinde ik terug. Daarna keurde hij me geen blik meer waardig …

46 gedachten over “Een chagrijnige spreeuw”

  1. Haha Jan, wat een heerlijke commentaar post je hierbij. Wel een hele mooie vogel met al die verschillende kleurnuances in het verenkleed.

  2. Pingback: Een gezellig kwebbelende spreeuw | Afanja's Weblog

  3. Mooie foto’s van deze spreeuw. Pinda potje is zeker opgegaan. Nou heeft geen vriendje gemaakt. Potje gaat voor alles. Fijne dag.

  4. Mooi beest, zo’n spreeuw! Deze was met het verkeerde been uit bed gestapt, maar meestal zijn het opgewekte dieren, heb ik me laten vertellen. Anders dan de reigers, die zijn altijd pissig. 🙂

  5. Wat heb je hem prachtig in beeld weten te brengen. Zelden dag ik een spreeuw van zo dichtbij. Wat een mooie kleuren in zijn vedervacht! Die had ik nog nooit gezien.

  6. Toch heeft de spreeuw gelijk. Nu het oktober is en herfst met de winter in aantocht hebben vogels eiwitten nodig. Geef dus maar snel een pot pindakaas. Dan eten ze de druiven wel als toetje.

Reacties zijn gesloten.