Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …

En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …





Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …
Mooi om het te zien groeien, een familiebedrijf. In streekromans proefde je bijna de teleurstelling (soms woede) wanneer een nazaat een andere richting ging.
LikeLike
Ik hoop voor hen dat het kan verder gaan. Er is ook concurrentie van lagere loonlanden, zoals China, had ik begrepen.
LikeLike
Duurzaam bouwen met natuurlijke materialen heeft weer meer aandacht.
Dit beroep zal overleven.
Optimistische groet,
LikeLike
Het is een oeroud beroep, de mensen die het nog kunnen zijn onmisbaar.
LikeLike
Wat gaat er dan met het riet gebeuren?
LikeLike
Het zou jammer zijn moest dit beroep verdwijnen. Het blijft sowieso in de familie.
LikeLike