Koeien in de wei … parende kikkers … klapperende ooievaars … dansende futen … en een zonovergoten landschap op de koop toe …
Ik kan er niets aan doen, maar daar krijg ik het voorjaar van in de kop …
Bij al die dierlijke lust en levensdrang zou je de bloemen die het voorjaar kleur geven bijna vergeten …
Terwijl die bloemen toch net als de dieren ieder jaar weer op geheel eigen wijze hun charmes in de strijd werpen ten behoeve van de voortplanting …
Om te voorkomen dat we ze helemaal vergeten, heb ik mijn nieuwe Raynox DCR-250 Macro lens eens gericht op de intieme delen van onze gele krokussen …
Als we dit voorjaar (dat overigens pas komende nacht om 00:21 uur begint) zulk mooi weer hebben als dit weekend, dan teken ik daar onmiddellijk voor. De fotokuier van gistermiddag bij de Merskenheide zat me vandaag nog flink in de benen, maar het was geen straf om me vanmiddag in ons tuintje te vermaken. Terwijl Aafje onder andere wat onderhoudswerk bij de vijver deed, heb ik een kleine rondgang door de tuin gemaakt met een nieuwe aanwinst …
Tot nu toe was ik altijd tevreden over de capaciteit van de macrofunctie van de verschillende Canon Powershot camera’s die ik in de loop der jaren heb gebruikt. Gecombineerd met de eveneens goede zoomfunctie op die camera’s zijn het prima toestellen, waarmee je veel kunt doen zonder dat je een zware tas met verschillende lenzen mee hoeft te slepen …
Inmiddels heb ik me door Peter de Mooij laten overtuigen over de meerwaarde van een handzame voorzetlens. Onlangs heb ik daarom bij Foto Konijnenberg een Raynox DCR-250 Macro lens besteld, en nadat die werd geleverd was het wachten op lekker zonnig macroweer …
Nadat ik vanmiddag wat detailopnamen had gemaakt van onder andere krokusjes en viooltjes, ben ik – om mezelf en de nieuwe lens meteen goed op de proef te stellen – op zoek gegaan naar wat kleine beestjes. Hoe beweeglijker, hoe moeilijker te fotograferen tenslotte. Het vliegje en het lieveheersbeestje bleven lange tijd lekker stil zitten waar ze zaten …
Bij dit piepkleine spinnetje was dat een heel ander verhaal, die bleef maar heen en weer rennen over de schutting. Uiteindelijk is het me toch gelukt om hem een paar maal aardig in beeld te brengen …
Ik heb zo’n idee dat ik veel plezier zal beleven aan deze nieuwe aanwinst. 🙂
Het voorjaar komt elke dag een stukje dichterbij. Toen ik gisterochtend rond koffietijd even een peukje stond te roken op het terras, zag ik de eerste vlieg van 2011 op de muur zitten. Hij wilde zelfs wel even blijven zitten tot ik mijn camera had gehaald. Daarna gaf hij me welgeteld één kans om hem te portretteren, en dat was net genoeg …
Met de bloemen in ons tuintje is het nog wat karig gesteld, maar de eerste krokusjes brengen hier en daar toch al wat kleur …
De tere bloemblaadjes glinsteren in de zon alsof ze van een laagje metallic lak zijn voorzien …
Veel kleur brengen ze niet, maar ook de sneeuwklokjes doen hun best om de tuin wat op te fleuren …
Dat de winter nog niet helemaal is verdreven, ontdekte ik later op de dag, maar het eerste vleugje voorjaar hing zeker in de lucht …