Onrust in de lucht

Na de omzwervingen met Jetske in het bos bij Bakkeveen heb ik ’t min of meer noodgedwongen een paar dagen rustig aan gedaan. Maar dat was geen straf, het was nog steeds bewolkt en kil weer en bovendien had ik voldoende materiaal om over te bloggen …

Woensdag ben ik weer eens naar de Jan Durkspolder gereden. Nadat ik daar een kort kuiertje over het zandpad had gemaakt, heb ik me teruggetrokken in de vogelkijkhut. Ik was er alleen en nadat ik de luiken aan de zuid- en westkant dicht had gedaan, was het er goed uit te houden. Behalve dat de lepelaars terug waren, viel er weinig te beleven en de lepelaars zaten te ver weg voor goeie foto’s. Gelukkig bracht een drietal ganzen na enige tijd even wat leven in de brouwerij …


Nadat ze vanaf de windmotor aan de Westersânning aan kwamen vliegen, maakten ze een ruime bocht naar links om aan de oostkant voor de kijkhut langs te vliegen. De derde gans zette boven het eilandje de landing in, maar de andere twee vlogen door. Gans nummer twee kreeg vervolgens nummer één te pakken. Samen raakten ze te water, daar werd de achtervolging voortgezet …

Uiteindelijk hield de achtervolger in, waarna ook de achtervolgde gans zich in het water liet zakken. Daarna keerde de rust – tijdelijk – weer. Het voorjaar lijkt weer heel wat onrust los te maken in de vogelwereld …

De ganzen worden onrustig

Niet zo gek ver van de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder stond een aantal grauwe ganzen op de plek waar tot voor kort een grote hoeveelheid gele lissen groeide …


Een tijdlang waren de ganzen in alle rust hun veren aan het poetsen of stonden ze wat te dutten in de zon, zo leek het althans …


Plotseling werd de rust ruw verstoord door een gans die met gespreide vleugels luidkeels begon te schetteren tegen zijn partner. Die werd ruw gestoord in haar schijnbare mijmeringen. Daarna stonden ze een tijdlang met draaiende koppen tegenover elkaar. Uiteindelijk werd de afmars ingezet, waarna ze samen uit beeld liepen. Het voorjaar hangt duidelijk in de lucht …