rode wegslak | Afanja's Weblog

We hebben de afgelopen jaren al van alles geprobeerd in de strijd tegen slakken in de tuin. We zijn ooit begonnen met slakkenkorrels, maar dat stond ons al snel tegen en het leek niet echt te helpen. Daarna werd er kattengrit rond de voet van planten gestrooid. Toen ook dat geen succes bleek, heeft Aafje het geprobeerd met koperdraad . Ook dat leek geen slak ervan te weerhouden om zich tegoed te doen aan de hosta’s …

Nadat we in het najaar van 2023 aaltjes hadden uitgezet in de tuin, die de eitjes van slakken opvreten, leek het er in het voorjaar lang op, dat het in onze tuin meeviel met de slakkenvraat. De aaltjes leken hun werk goed te doen. Bovendien werd er ook wel eens een slak gevangen door een van de broedende merels in de tuin. In de loop van de zomer begon het beeld echter toch wat te veranderen. Enkele planten takelden zienderogen af …

een rode wegslak op de bladstengel van een hosta

Vorige week vrijdagochtend werd mijn aandacht getrokken door een roodbruine vlek in de hosta bij de vijver. Toen ik mijn blik erop gefocust had, zag ik dat het een flinke rode wegslak was, die onze hosta zienderogen liet verdwijnen. Op heterdaad betrapt!

een rode wegslak vreet aan de bladstengel van een hosta

Met frisse tegenzin heb ik hem er met blad en al uitgetrokken. Eigenlijk had ik hem ook zijn gang kunnen laten gaan, want van de betreffende hosta is intussen hoegenaamd niks meer over. Maar ik vertik het om ze te laten winnen. Volgend jaar maar weer iets nieuws bedenken. Iemand nog tips …?

de trieste restanten van de hosta bij de vijver

… maar een stuk minder soepel. Dat typeert mijn situatie sinds enkele dagen nog het best.

Een paar weken geleden kroop deze naaktslak door de tuin. Het schijnt een rode wegslak te zijn. Ik las dat hij wel 20 cm lang kan worden, dit exemplaar schat ik op zo’n 8 cm. Soepel schoof hij langzaam vooruit, hier eens een kleine verhoging overwinnend, daar een hinderlijk grasspriet opzij duwend …

Ik beweeg me sinds eind vorige week een stuk minder soepel. Erger nog, ik kan vrijwel geen stap zetten zonder dat er ernstige pijnscheuten door mijn linkerbeen, -heup en rug schieten. Ik kan enkel met mijn wandelstok de hoogst nodige stappen binnenshuis en op het terras maken. We zijn bang voor iets van acute ischias, maar een diagnose moet nog gesteld worden. De huisarts was gisteren afwezig i.v.m. familieomstandigheden en de vervangende huisarts zat met een gebroken heup thuis. Dat heb ik dan weer!

Nog een geluk dat ik onlangs was begonnen om de mooiste macrofoto’s van de afgelopen zomer te verzamelen. Daar vermaak ik me voorlopig nog wel mee, want de enige plek waar ik momenteel bijna pijnvrij kan zitten, is mijn bureaustoel. Het moet wel gek gaan, wil mijn weblog stilvallen …