De eerste stapjes

Aan het eind van de zaterdagochtend belde Nils om te vertellen dat Pepijn een huil- en pruildag had. Of wij het onder deze omstandigheden wel zagen zitten om -zoals was afgesproken- ’s middags als kinderopvang te dienen, luidde de vraag aan het eind van het gesprek. Dat leek ons geen probleem, we zouden er wel mee redden. En zo geschiedde …

110910-1444x

Toen het mannetje even na tweeën bij ons was gebracht, begon hij meteen aan een inspectieronde door kamer en keuken. Daarbij bleek hij de tijgergang inmiddels te hebben ingeruild voor het betere kruipwerk …

110910-1445x

Nadat alles in orde was bevonden, nestelde het mannetje zich met een boekje op het tapijt in de voorkamer …

110910-1513x

Daarbij was hij best bereid om tussendoor even een blik in de camera te werpen …

110910-1510x

Nadat hij even een middagslaapje had gedaan, was het tijd om een nieuw kunstje te vertonen …

110910-1418x

Pepijn zette zijn eerste stapjes bij de bank, en even … heel even stond hij met een stralend gezicht voor het eerst een momentje los op eigen benen …  🙂

110910-1419x

22 gedachten over “De eerste stapjes

  1. Zie geen huilfoto’s maar mooie foto’s, vooral die waar hij opkijkt uit zijn boekje. Wat zou hij denken 🙂
    Het gaat snel en als ze eenmaal gaan lopen helemaal.
    Wel heel leuk om het allemaal mee te maken, oma zit er in ieder geval trots bij.
    Het is een mooi manneke, geinig.
    groeten en gezellige avond verder.

    Like

  2. Wat gaat dat hard met het kleine mannetje. Ik denk dat het allemaal gemakkelijker met hem wordt als hij zelf meer kan. En zeker nu hij zelf mobiel wordt en de wereld gaat ontdekken. Ik heb het idee dat dit bijdehand mannetje in zijn koppie al vanaf het begin verder is geweest dan dat zijn babylijfje toeliet. En als hij straks ook nog gaat praten, kan hij helemaal aangeven wat hij wil. Ik kan het wel helemaal mis hebben hoor, ik bekijk het geheel om maar vanaf een verre zijlijn.
    Het is een vertederende serie en dat komt mede door de verliefde blik van beppe. 🙂

    Like

  3. Als ik um zo zie zitten in de dikke onderbroek voel ik ergens weer heimwee naar die tijd. Ehh nou ja aan de andere kant zo’n warme bol in je broek was nou ook weer niet echt om over naar huis te bellen. Maar wel erg veel herinneringen komen los.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.