Woensdagmiddag ben ik tegen zonsondergang even naar de Leijen bij Eastermar gereden …

Vanaf het uitkijkpunt hoopte ik getuige te kunnen zijn van een mooie zonsondergang, want de lucht was kraakhelder …

Al snel legden licht en lucht een gouden glans over het kabbelende water …

Vanuit het westen naderde echter ineens in razend tempo een spelbreker …

– wordt vervolgd –