Vanuit de auto was mooi te zien hoe het oude Schokland als een verhoogde rug door de verder platte Noordoostpolder loopt. Nu we over de smalle, bolle klinkerweg in de richting van de lichtwachterswoning en de replica van de vuurtoren liepen, was de stijging naar de top voelbaar ook …
Rechts van ons pad zagen we onder andere gestileerde golfbrekers en walbeschoeiing. Aangekomen bij de bocht in het pad zagen we de oude haven van Schokland voor ons liggen. Er lag heel stijlvol een forse regenplas …
Nog even doorzetten, we waren er bijna …
– wordt vervolgd
Ik krijg kippenvel als ik naar de foto’s kijk. Die landschappen zijn zo onwezenlijk…
Dat heeft waarschijnlijk (mede) te maken met het grijze wolkendek.
Ja waarschijnlijk wel. Het doet me echt terug denken aan mijn reis in 1997 met mijn twee dochters in het noorden van Schotland. Het desolate…
Toen ik naast je liep besefte ik hoe ver het voor jou was en hoe bol de klinkerweg was. In mijn herinnering was het minder ver, maar dat is ontstaan door het uitje met de fotografiegroep die allemaal prima ter been zijn. Toch bijzonder hoe herinneringen werken in een mensenbrein.
Mooie serie met die dreigende lucht boven dit landschap.
Voor een gezond mens is ongeveer 350 m ook helemaal niet zo ver, zeker niet wanneer je in een groepje loopt. Voor mij begon het tijdens de derde kuier van die dag wat te stapelen. Maar we hebben het samen weer gehaald. Al had het weinig gescheeld of je had me halverwege de terugweg toch nog op moeten halen.
De aanhouder won.
De volgende keer met de iLark dus las ik ergens. 😉
Dat lijkt me wel verstandig als ik er ooit nog eens naar toe ga. 🙂
Jammer toch weer al dat sombere weer, al past het wel, maar toch…
Ter plekke was wat zon en warmte welkom geweest, maar voor de foto’s heb ik dit liever op deze plek. Het past vooral beter bij de verhalen die ik intussen over dit armoedige eilandje heb gelezen
Straalt rust en stilte uit maar wel opvallende beelden
Het ademde ook rust en stilte die dag.
Je trakteert ons weer op mooie foto’s!
Regenachtige groet,
Dank je, dat probeer ik in ieder geval wel.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je hier in de zomermaanden over de toeristenhoofden kan lopen…
zo zie je maar dat zelfs dat dat gure weer zijn voordelen heeft. Nu is het daar heerlijk stil en rustig !
Ja, dit zijn van die plekjes die je in het hoogseizoen maar beter kunt mijden. We troffen het nu met de rust en de laaghangende bewolking, die zorgde voor een prima sfeertje.
Ik blijf het een mooie plek vinden die getuigd van een ver verleden toen de zee hier nog deel van het leven uitmaakte.
Helemaal mee eens, Rudi.
Moody views.
Quite fitting for the location.
Stijlvol, goed gezien.
Dat het zo stil mag blijven, op deze plekken moeten we zuinig zijn.
In de vakantietijd zal het wel anders zijn, maar doe mij de rust maar. Dat past beter bij de locatie en bij mij.
Het ziet er heel eenzaam en verlaten uit daar… Wel mooi om te zien.
Het was er ook stil en verlaten. Maar ik heb het liever zo, dan wanneer het er druk is met toeristen.
De naam walbeschoeiing is nieuw voor mij.
Het weer was triest, maar past wel bij een bezoek aan Schokland.
Goh, dat een matroos het woord walbeschoeiing niet ken, is voor mij dan weer nieuw.
Het donkere weer werkte wel mee aan het ‘oude eilandgevoel’.
Een matroos verblijft dan ook meer op zee dan aan wal. 😁
Touché 🙂
Die onderste foto vind ik heel bijzonder.
Daar valt van alles te zien en te ontdekken.
Morgen bekijken we het van wat dichterbij.
Die golfbrekers, misstaan daar niet Jan.
Nee, het zijn wel mooie objecten in het landschap.
Met een camera met dat bereik hoef je eigenlijk niet meer terug. Je hebt het toch voor de lens gekregen. De klinkers fietsten niet erg lekker weet ik nog wel.
Het gaat niet alleen om de fotografie, maar ook om de beweging en de frisse lucht die we op zo’n dag opdoen. Die klinkers lopen ook niet echt lekker. Vooral terug was het lastig, het was wat glibberig door het gras tussen de stenen en mijn trekkingstokken schoven ook een paar maal tussen de klinkers. Maar desondanks zijn we weer veilig thuisgekomen.
Daar was ook heel veel water gevallen zag ik wel. Had er eens over gelezen op de website van flevolanderfgoed over deze fraaie omgeving die daarbij ook en mooie geschiedenis heeft daarbij. Fotos zijn al heel mooi van je en kijk met plzier uit naar de volgende als kan het soms wel zo wezen dat ik wat later hier arriveer. Voor nu wens ik je mooie dagen toe.
Dankjewel, Tine, het is inderdaad een mooie omgeving.
Prettig weekend.
Die golfbrekers hebben een dubbel doel. Fysiek en ook kunstig in het landschap. Heel mooi!
Precies, als golfbrekers alleen zouden ze daar ook niet veel effect meer hebben tegenwoordig.