Van de dijk naar ’t klompenrek

We hebben de dijk en de zee intussen tijdelijk achter ons gelaten. Op weg naar de auto maken we nog een korte wandeling langs de huisjes van museum It Fiskershúske in Moddergat. Van de weidsheid van het Wad komen we weer in de beslotenheid van het dorpje. Om te beginnen een paar gesloten luiken met een hartje …

Veel valt heb ik er niet over te vertellen. Ik heb er gewoon genoten van de oude luiken met hartjes, de groen uitgeslagen dakpannen en de waterput bij Klaskes Húske. Toch nog maar eens terug gaan om ook eens binnen te kijken in die kleine optrekjes …

De laatste foto die ik op deze dag heb gemaakt in Peazens-Moddergat is er een van het klompenrek aan de achterkant van de helaas gesloten Kofje & tee drinkerij Yke-muoi …

– wordt vervolgd

35 gedachten over “Van de dijk naar ’t klompenrek”

  1. Beautiful shutters and shoes, I feel like these are the epitome of your country – love them. I miss living by the sea, hearing the sound of the ocean is heavenly.

  2. Mooie details van die vissershuisjes laat je hier zien.
    Het klompenrek is een mooie blikvanger. Helaas moesten we de espresso en de cappuccino met wat lekkers deze keer missen. 😉

  3. Mooi dat klompenrek. Als kind liep ik op klompen en later ook nog wel. Altijd warme voeten, ook in de winter. Alleen bleef de sneeuw bij de hak plakken dus je moest regelmatig je klompen tegen een boom of hek afkloppen. 🙂

    • Haha, die plaksneeuw onder de klompen herinner ik me ook nog goed. Je leek er als kool van te groeien, maar lekker lopen deed het niet. Dat zou tegenwoordig geen reden meer zijn om de klompen te laten staan, zoveel sneeuw krijgen we niet meer. Maar ik kan er nu waarschijnlijk ook zonder sneeuw niet meer lopen. 😉

Reacties zijn gesloten.