Terwijl ik me nog eens omdraaide naar de oversteekplek van de fietspont, zag ik dat twee aan elkaar gekoppelde skûtsjes achter ons aan kwamen …
Ze leken nogal haast te hebben. Het duurde niet lang, voordat ze aan een inhaalmanoeuvre begonnen. Het linker skûtsje was de ‘Lytse Earnewâldster’, op het andere skûtsje heb ik geen naam kunnen ontdekken …
Ze zagen er allebei tiptop uit, goed in de lak en zo te zien allebei met een nieuwe mast. Alsof ze zo van de werf kwamen na groot onderhoud …
– wordt vervolgd
Wat een schoonheden heb je hier kunnen fotograferen
Ze zagen eruit om door een ringetje te halen.
Ik kan me wel indenken dat ze de langzame elektrisch aangedreven boot voorbij wilden.
Dinsdagmorgen was ik nog spontaan op de werf van onze vriend en heb ik de vorderingen van de renovatie van een skûtsje bekeken. Knap als men dit kan.
Vind die skûtsjes mooie boten en zo varen is niet wat je veel ziet maar is wel gezellig zo samen. (had je antwoord gelzen net bij een reactie waarom ze dit doen) Nog even en dan vangt de wedstrijden weer aan en ik dacht dat dit op 26 juli t/m 8 augustus is. Ben er vroeger met mijn man eens geweest en dat was een zeer gezellige en geslaagde dag toen wij er waren.
Ik volg het skûtsjesilen ook graag in de zomer. Blijft mooi om die schepen te zien zeilen.
Al dat water, prachtig gewoon.
Dankjewel.
Dit zou voor mij de kers op de taart zijn. Ik hou van skûtsjes, zo mooi, zo Fries. Wij liepen ooit het Jabikspaad, een pelgrimsroute van ongeveer 140 kilometer samen met een rasechte Fries en zijn vrouw. Het loopt van Sint Jacobiparochie in Noordwest-Friesland, via Franeker naar Heerenveen tot het eindpunt: Hasselt (Overijssel). Toen heb ik van Friesland leren houden.
De meeste Friesen zijn niet zulk beroerd volk hoor. 😉
Er komt morgen nog een skûtsje voorbij.
Nederland, water, boten… alles is verweven met elkaar. Prachtig is dat vind ik !
Op verschillende plaatsen kun je van het ene dorp naar het andere sneller met een bootje gaan dan met de auto. Dan moet je namelijk vaak een stuk omrijden.
Dat zijn nog eens prachtige momenten Jan.
Dat dacht ik ook.
Weer klaar voor de Sneekweek.
Wat giga veel solar panelen bij jullie aan de zijkant. Fluisterstil varen.
Echt geruisloos, ik schat dat hij 26 zonnepanelen heeft
mooi om zien Jan
de tweede foto heeft mijn voorkeur
prettige dag
Dankjewel, Willy, prettige avond verder.
Zo zonder zeil en met neergelaten masten zijn het eigenlijk heel handzame schepen. Het is met die waterreuzen van tegenwoordig bijna ongelooflijk dat dit eens een heel gebruikelijk formaat vrachtschip was.
Ja, en indertijd moesten ze het nog zonder motor doen ook. ‘Bomen of trekken’ luidden het parool.
linking boats is unusual to me.
These old Frisian boats are often sailed this way. They can sail using one engine, which is more economical and perhaps also more fun.
Inderdaad een mooie nieuwe mast voor beiden. Zo varen gebeurd wel vaker als er maar een schipper aan boord is.
Het was voor mij ook niet nieuw, maar ik kan me voorstellen dat Belgische meelezers er wat anders tegenaan kijken.
Even dacht ik een catamaran-skûtsje te zien. 🙂
Mooie boten, zou je zó mee weg willen varen.
Dat zou een heel nieuw type zijn. 😉
Ik heb één keer een weekendje op een skûtsje gevaren en geslapen. Echt prachtig!
Een aparte ervaring!
Prachtige schepen!
Helemaal mee eens.
Waarom zijn ze gekoppeld? En dan nog racen 😀.
Wel weer mooie foto’s.
Dankjewel. Op deze manier besparen ze brandstof, want ze varen op één motor. Bovendien is het wel gezellig, denk ik. Ze racen trouwens niet echt, onze boot voer in rustig tempo op zonne-energie.
Altijd mooi om te zien! Maar daarvoor moet je dus in Friesland zijn…
Daar is de kans op succes zeker het grootst.
Weer een nieuw woord geleerd: skûtsje. 👍
Oei … meen je dat nou? Dat woord is toch al talloze keren voorbij gekomen sinds jij hier regelmatig meeleest. Ik heb in ieder geval al een reactie van je teruggevonden bij een blog dat toch heel prominent over een skûtsje ging: Vastgevroren in de Drachtstervaart | Afanja’s Weblog 😀
Inderdaad, ik ken het woord enkel van bij jou. Hier hoor je het nooit. Het blijft dus voor mij een nieuw woord 😉