Weerzien in de polder

Zoals ik al schreef, ben ik gisteren weer naar de Jan Durkspolder gereden. Omdat het weerbeeld een stuk vriendelijker was dan vorige week maandag, ben ik ditmaal op de Joiny gegaan. Dat laatste had Ria niet verwacht, vertelde ze, nadat we elkaar hartelijk hadden begroet en Ria de Joiny had bewonderd …

Ria en ik hebben elkaar leren op Bluesky. Een paar jaar geleden hebben we eens samen een kuier in de Ecokathedraal gemaakt. Nu Ria een weekje vakantie heeft in Fryslân leek het haar leuk om weer eens wat af te spreken. En zo zaten we gistermorgen rond half elf in de grote vogelkijkhut. Terwijl we uitkeken over de plas, praatten we wat bij over de ditjes & datjes des levens.

Buiten de hut was het stil, de meeste vogels bleven ver weg. Maar ach, het was mooi weer en we zaten lekker in de buitenlucht. Het was trouwens niet eens zo warm in de hut. De noordoostelijke wind blies dermate fris naar binnen, dat we allebei toch maar even een extra vestje hebben aangetrokken …

Na een uurtje hielden we het voor gezien in de vogelkijkhut. Ria stelde voor om nog een stukje de polder in te gaan. Daarbij kon het vest al direct weer uit. Vanaf de Geau trokken we wandelend en rollend in noordelijke richting naar de kleine vogelkijkhut. De Joiny weerde zich kranig in het oneffen terrein en hij paste net over een smal houten bruggetje.

Een dagpauwoog deed onderweg zijn best om de show te stelen. Rond de kleine vogelkijkhut was het zo mogelijk nog stiller dan rond de grote hut. Een oeverlibel die regelmatig naar zijn plekje op een takje terugkeerde moest de show daar redden …

Tot slot wandelden we samen nog een stukje over het zandpad de Geau tot aan het bruggetje nabij de Krúsdobbe. Het was gezellig geweest, maar daar bij het bruggetje scheidden onze wegen voorlopig weer tot een volgende keer. Ria liep over de Geau terug naar haar auto om nog wat in de omgeving rond te zwerven. Ik zette via het fietspad en de fiets- & voetgangerspont De Grietman Eco koers naar huis.