De afgelopen weken had ik al diverse keren uitgekeken naar een landkaartje. Een paar maal heb ik ook wel een exemplaar zien fladderen, maar even ergens lekker rustig zitten om voor me te poseren, was er niet bij …

Terwijl ik vanmiddag na afloop van een korte rondgang door de Ecokathedraal bij Mildam nog even op een muurtje wat zat te mijmeren, zag ik ineens een landkaartje neerstrijken op een pol koninginnekruid …

Toen ik er naar toe liep, zag ik dat er maar liefst twee exemplaren op de bloemen zaten: een tamelijk ongeschonden exemplaar en eentje waarvan de vleugels al flink gerafeld waren …

En ze lieten zich nog goed portretteren ook. Mijn dag was meteen weer goed.   🙂