Pijnlijke finale in de JD-polder

Geplaatst op door

Het laatste ijs waar ik schaatsers hoopte te zien, lag in de Jan Durkspolder. Gewoontegetrouw reed ik, komend vanaf de Hooidammen, eerst de doodlopende weg naar de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder in. Daar viel zoals ik had kunnen weten weinig te beleven. Maar toen ik vanaf de Westersânning inzoomde, kon ik zien dat er aan de kant van Earnewâld genoeg drukte was. Terwijl ik enkele minuten later bijna ter plekke was, zag ik een wit bestelwagentje de polder rijden. Dat is niet goed, dacht ik nog …

Even later had ik auto geparkeerd aan de Koaidyk, toen er een politiewagen met de zwaailichten aan voorbij kwam. Ik stond net bij het toegangshek naar de polder, toen er een tweede politiewagen en een ambulance met toeters en bellen naderden. Ik zag dat er inde verte iemand bij ‘een slachtoffer’ aan de kant zat. Terwijl de brancard de polder in werd geduwd, verrichtten enkele politieagenten in de verte wat ‘veldwerk’ …

Intussen was er ook een traumaheli aangekomen. Nadat het ambulancepersoneel zich over het slachtoffer had ontfermd en groen licht had gegeven, verdween de helikopter na enkele cirkels rond de polder weer richting basis. Korte tijd later werd de brancard leeg terug gerold, de patiënt werd met de auto naar de weg gebracht. Daar zag ik dat zelf ze overstap naar de brancard maakte …

De vriendin die bij haar zat in het veld, vertelde me korte tijd later dat de vrouw lelijk op haar hoofd was gevallen. Omdat ze even van de wereld was geweest, werd ze ter controle meegenomen naar het ziekenhuis.

Met deze val, die andermaal het belang van een helm onderstreept, kwam er wat een wrang einde aan het schaatsseizoen. Dat hoofdstuk sluit ik dan ook af met de onderstaande weidse blik over de hele Jan Durkspolder, waar de laatste liefhebbers hun rondjes bleven draaien …

– het schaatsseizoen mag dan voorbij zijn, van winterse plaatjes zijn jullie hier nog niet verlost …

45 gedachten over “Pijnlijke finale in de JD-polder”

  2. Met deze serie laat je goed de keerzijde zien van het schaatsen op natuurijs. Als er natuurijs is en zeker als dat wat langer aanhoudt dan vallen er altijd slachtoffers. Dit is er ook weer een vervelend voorbeeld van.
    Op de fiets en in Thialf raakt het steeds meer ingeburgerd. Nu nog tijdens het schaatsen op natuurijs.
    Mijn moeder kwam ook een keer te vallen in de middle of nowhere. We waren met z´n tweeën. Ze gleed uit over een riet op het ijs. Nadat ze een beetje was bijgekomen zijn we naar Kalenberg geschaatst waar haar zus woonde. Ze had toen wel een hersenschudding en de bril kapot.
    De ijsclubs van Giethoorn, Dwarsgracht etc hebben een ijsscooter met een slee waarbij een slachtoffer liggend vervoerd kan worden. Er zijn daar vele plekken waar een ambulance en een helikopter niet kan komen.

    Geliked door 1 persoon

    • Vroeger stonden we nooit stil bij dit soort beschermingsmiddelen, maar als ik nu nog zou schaatsen, zou ik toch ook wel een helm op zitten. Tegenwoordig weten we gelukkig beter, hersenletsel ligt altijd op de loer op dat harde ijs.
      Ik vond het in ieder geval een geruststellende gedachte om een traumaheli te zien komen voor zo’n ongelukje op een minder goed bereikbare plaats.

      Geliked door 1 persoon

  5. Ik hoop het beste voor de vrouw. Hopelijk wordt ze nog even goed in de gaten gehouden. Mijn schoonzus kreeg een hersenbloeding drie dagen na een val op haar hoofd (ze viel thuis van de trap en had ogenschijnlijk eerst niks).
    Een helm dragen op dat gladde, harde ijs lijkt me geen overbodige luxe.

    Geliked door 1 persoon

  6. Ja, je kunt lelijk vallen op het ijs. Gelukkig lijkt het niet al te ernstig afgelopen. Aan de hulptroepen heeft het in elk geval niet gelegen. En nu, na een nacht storm en harde regen, is alle sneeuw en het meeste ijs weer weg. Maar wie weet, er kan nog best een winter komen. In elk geval in jouw mooie plaatjes. 🙂

    Geliked door 1 persoon

  7. Een jammerlijk voorval dat veel commotie veroorzaakte, gelukkig leek het erger dan eerst gedacht. Hopelijk dat de controle in het ziekenhuis geen verdere problemen aan het licht bracht. Beetje jammer dat zulke dingen gebeuren en ja, een helm had hier zeker zijn nut bewezen.

    Geliked door 1 persoon

    • Het leek allemaal wat mee te vallen, maar je weet het nooit met een val op het hoofd. Daar kan altijd hersenletsel uit voortkomen. Als ik nu nog zou schaatsen zou ik zeker ook een helm dragen, net zo goed als ik dat doe op mijn iLark.
      Ik vond het een geruststellende gedachte om een traumaheli te zien komen voor een schaatsongeval in een mogelijk minder goed bereikbare polder.

      Like

    • Dat ben ik met je eens, Marylou. Maar het is vergelijkbaar met de invoering van de helmplicht op de brommer en de verplichte autogordel. Vooral dat laatste was voor de meeste mensen incl. ondergetekende even flink wennen. Maar tegenwoordig is het een automatisme.

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.