Het was alweer enige tijd geleden dat ik reeën had gezien, bedacht ik me op weg naar de Jan Durkspolder. De ochtend was stil en helder, en voorbij Opeinde koos ik weer eens een andere route, via de buurtschap Eiberstgeasten langs de Legauke. Soms is zo’n kleine omweg precies genoeg om de dag een andere wending te geven …

Ter hoogte van de Legauke zette ik de auto even half in de berm om een tegemoetkomende vrachtwagen te laten passeren. Aan de overkant van de weg zag ik meteen een ree lopen. De camera was snel gepakt, en dat was maar goed ook, want enkele tellen later kwam er in volle galop een reebok achteraan …

Er zat iets trefzekers in dat moment: een stil landschap, een korte aarzeling, en dan ineens die snelle, soepele beweging van twee dieren die even het beeld bepaalden. Zulke ontmoetingen zijn klein, maar ze blijven langer hangen dan veel grotere gebeurtenissen. Ze herinneren eraan dat je, ook op een gewone ochtendrit, zomaar midden in een levend landschap kunt belanden. En daar bleef het die ochtend niet bij.