De eerste kieviten

Bij de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder was weinig te beleven, daarom ben ik vrijwel meteen doorgereden naar de Hooiweg aan de andere kant van Earnewâld. Bij een langzaam uit elkaar vallend hek van It Fryske Gea zette ik de auto even half in de berm om mijn medicijnen te nemen en een stukje koek te eten …

Na enige tijd zag ik verderop een kievit neerstrijken. Toen ik even later dichterbij kwam, zag ik dat het er zelfs twee waren. Het vrouwtje deed alsof ze aan het broeden was. Daar geloofde ik echter niks van, zo dicht bij de weg. Niet veel later vlogen ze allebei op om hun heil ergens anders te zoeken. Maar mijn eerste kievit van het jaar was weer binnen …

24 gedachten over “De eerste kieviten

    • Dankjewel, Marc, ik moet hier ook steeds verder van huis om weidevogels te kunnen fotograferen. In mijn kinderjaren woonde ik op het platteland, omringd door weidevogels. Ongeveer 20 jaar geleden hoorden we vanuit onze tuin nog wel eens roepen. Veel dichterbij dan deze kieviten op 12 km – hemelsbreed op 12 km van huis – zie ik ze ook niet meer. En dan moet ik nog geluk hebben. Het gaat echt met het jaar slechter met de weidevogels. 😓

      Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie