Een zware dichte deur

Voordat we de kerk van Wiuwert met zijn mummies verlieten, maakten we nog even een praatje met de koster. Op zijn vraag of we verder nog plannen hadden die dag, vertelden we dat we hoopten wat foto’s van weidevogels te maken en misschien nog even langs de Ald Toer wilden. Veel meer dan dat stond er niet op het programma — we zagen wel waar de dag ons bracht.

Hij had nog wel een tip: de Sint-Martinuskerk in Boazum. “Dat is miskien wol de moaiste romaanske tsjerke fan Fryslân,” zei hij. En, zo verzekerde hij ons, de kerk zou op dat moment open zijn …

Zo gezegd, zo gedaan. Het was maar een paar minuten rijden, dus Boazum werd onze volgende stop. Bovendien werkte het weer nog niet echt mee voor een rondje door de weilanden. Zodra we uitstapten, zei Jetske vrijwel meteen: “Hier zijn we al eens geweest…” Zelf had ik nog even een zetje nodig, maar een meter of vijftig verder, bij het bordje ‘Tsjerkebuorren’, viel ook bij mij het kwartje …

Toen ik even later de poort naar de kerk en de begraafplaats openduwde, wist ik het helemaal zeker: november 2022, precies hier. En alsof er niets veranderd was, stonden we — ondanks de stellige overtuiging van de koster — opnieuw voor een gesloten kerkdeur. Blijkbaar houdt zelfs de mooiste romaanse kerk van Fryslân zich gewoon aan middagtijden.

Ik had het kunnen weten.

Jammer was het wel, want dit keer waren we juist van plan om ook binnen te kijken. Vooral de plafondschilderingen uit de 13e eeuw schijnen de moeite meer dan waard te zijn. Voor een volgende poging heb ik een foto gemaakt van het briefje met openingstijden en telefoonnummers op de zware deur — je weet maar nooit …

– wordt ooit vervolgd

28 gedachten over “Een zware dichte deur

  1. Je bracht me flink aan het twijfelen toen je zei dat jij daar nooit was geweest. 😅

    Diegene was vast thuis even aan het lunchen.

    Deze uitstap goed onthouden voor een volgende keer.

    Je hebt in die korte tijd veel detail gescoord. Mooie serie!

    Like

    • Boazum zat kennelijk tijdelijk in één van de witte vlekken in mijn brein. Maar toen we de terp op liepen en ik het bordje ‘Tsjerkebuorren’ zag, wist ik meteen weer waar we waren. Drie maal moet dan maar weer scheepsrecht zijn, want ik wil het interieur en vooral de schildering van de jonge Jezus nu toch wel eens zien. Ooit gaat het lukken, Jetske.

      Geliked door 1 persoon

    • Dankjewel Andries, we hadden die dag op fotografisch gebied meer geluk dan vandaag. Mijn fotomaatje en ik hebben vandaag een rondje Fochteloërveen gemaakt. We hebben ons prima vermaakt. Veel vogels gehoord, maar ze wilden zich niet laten zien. Maar het weer en het uitzicht maakte het op verschillende plaatsen helemaal goed.

      Prettig weekend.

      Like

    • We hebben deze kerk aan de buitenkant al eens goed bekeken en gefotografeerd. Die buitenkant is erg mooi, maar hij schijnt van binnen nog mooier te zijn. We gaan er zeker nog eens weer naar toe, dan op afspraak.

      Like

Reacties zijn gesloten.