Rust bij het strandje

Nadat we het oude boerderijtje hadden bekeken, vervolgden Jetske en ik ons tochtje in de richting van de Leijen. Toen we korte tijd later langs het strandje aan de Leyensloane reden, was het intussen rond half één ’s middags. Tijd voor mijn medicijnen en een broodje. We troffen het, één van de bankjes op de oever van de Leijen was nog vrij …

Met uitzicht op het spiegelende wateroppervlak praatten we onder het genot van een hapje en een snapje nog wat na over de plezierige ontmoeting met de eigenaar van het oude boerderijtje. Het water lag er al die tijd vrijwel roerloos bij, maar dat zou niet lang meer duren …

42 gedachten over “Rust bij het strandje”

  1. Goeiemorgen, Jan. Ik ben je al zo vaak tegen gekomen in fotoblogland dat ik dacht: ‘Laat ik eens een kijkje nemen’. Leuke blog en goede foto van ‘ons Nederland’. De rust van bijna rimpelloos water. Mooi setje. Tot ziens.

  2. Ha Afanja, wat een fantastische plek!

    De rust van het water… zelfs ik word er nu rustig van…

    Groetjes van Marlou

  3. Wat is daar mooi op water te zien. Spiegelglad is het. Mooi om te zien. Geweldig foto’s is geworden bij boerderij.

    Fijne dag gewenst.

  4. Het is een daalders plekje en het was mooi om daar te lunchen.

    Zo spiegelglad is wel uitzonderlijk voor die grote plas. Mooi die foto’s me de wolkjes symmetrisch in de lucht en gespiegeld in het water.

  5. Na zo’n ochtend zal er heel wat zijn om over na te praten. Dan is een rust pause aan het water best wel om uit te houden.

Reacties zijn gesloten.