Ik houd van het gewriemel van grote schaatsenrijders op de waterspiegel …
Glanzend gewriemel
Tagarchief: waterspiegel
Rust bij het strandje
Nadat we het oude boerderijtje hadden bekeken, vervolgden Jetske en ik ons tochtje in de richting van de Leijen. Toen we korte tijd later langs het strandje aan de Leyensloane reden, was het intussen rond half één ’s middags. Tijd voor mijn medicijnen en een broodje. We troffen het, één van de bankjes op de oever van de Leijen was nog vrij …
Met uitzicht op het spiegelende wateroppervlak praatten we onder het genot van een hapje en een snapje nog wat na over de plezierige ontmoeting met de eigenaar van het oude boerderijtje. Het water lag er al die tijd vrijwel roerloos bij, maar dat zou niet lang meer duren …
Ploep … weg …
Het was een bijzondere, maar achteraf bekeken vooral ook een vermoeiende week. Nu alles achter de rug is, is de vermoeidheid in extreme mate neergedaald in mijn benen. Zelfs de sneeuw kan me niet echt naar buiten lokken.
Kortom: ploep … ik duik onder en ben weer even weg …
Iemand trouwens enig idee wat hierboven onder water duikt …?
Weerspiegeld riet
Terwijl de regen ook vandaag weer gestaag tegen de schuifpui klettert, prijs ik me rijk, dat ik nog steeds met veel plezier kan terugblikken op het ritje dat ik dinsdag met Johan heb gemaakt. Ik kan nog dagen vooruit, voordat de winter mogelijk opnieuw een speldenprikje komt uitdelen … 🙂
Nadat we de deur van de vogelkijkhut zo zacht mogelijk achter ons hadden gesloten -en dat valt bij de “Skieregoes” net als bij de meeste vogelkijkhutten nog lang niet mee- liepen we over het pad terug richting parkeerplaats. Onderweg wierp ik nog eenmaal een blik op de hut…
Halverwege het pad vloog een groepje ganzen luid gakkend over. Kijk, die had ik door de smalle kijkgaten in de hut waarschijnlijk weer gemist, maar nu kon ik ze net even vangen in een mooi zacht tegenlicht …
Op de sloot langs het pad lag nog steeds een fragiel laagje ijs …
Waar het ijs was gesmolten, werd het riet weerspiegeld op een zacht rimpelende waterspiegel …
Op de sloot die andere kant van het pad haaks op de eerste sloot loopt, viel bijna geen ijs meer te bespeuren …
