De regen en de drup

Vorige week zaterdag schreef ik hier dat het jaar allerminst goed was begonnen. Nu we een week verder zijn, kan ik helaas alleen maar vaststellen dat het vervolg tot dusver niet echt veel beter is geweest.

Zondagavond werd Aafje geveld door de griep. Dat kon er nog net bij, terwijl haar moeder nog steeds in zorgelijke toestand in het ziekenhuis lag … Maar als de griep je wil pakken, dan doet hij dat, ongeacht of je een griepprik hebt gehad of niet. In een poging om te voorkomen dat ik ook ten prooi zou vallen aan de griep, dook Aafje het logeerbed in.

Dat heeft -niet geheel onverwacht- niks geholpen, want maandagavond ging ik ook plat. Terwijl Aafje in de loop van dinsdag en woensdag gelukkig weer snel opkrabbelde, raakte ik van de regen in de drup. Ik wist een paar dagen en nachten achtereen niet hoe ik moest liggen, zitten of staan van de pijn en ik moest bijna kruipend de trap op, zodat Aafje woensdag besloot de huisarts te bellen. Die kwam tot de conclusie dat ik er een longontsteking bij had gekregen. De antibiotica die ze me heeft voorgeschreven, begint na drie dagen heel voorzichtig resultaat af te werpen, want het hoesten wordt gestaag minder. Maar àls ik eenmaal een hoestbui heb, dan schieten er ook meteen weer fikse pijnscheuten door mijn hele ribbenkast heen en ook met diverse bewegingen moet ik het voorzichtig aan doen. Het spreekt voor zich, dat ik conditioneel intussen weer flink heb ingeleverd, maar er zijn veel ergere dingen …

140505-1627x

Zo kregen we vanuit het ziekenhuis te horen, dat de artsen niets meer voor Aafjes’ moeder kunnen doen. Haar algehele gezondheidstoestand is te slecht om nog levensverlengende operaties te kunnen doorstaan. Vanmorgen is ze uit het ziekenhuis ontslagen en met een ambulance naar huis gebracht. Met vereende krachten proberen familieleden, thuiszorgmedewerkers en een aantal vrijwilligers schoonmoeder daar op haar vertrouwde plekje op een zo prettig mogelijk manier door haar laatste levensfase heen te helpen.

Mijn bijdrage zal daarbij voorlopig slechts van symbolische aard kunnen zijn, en ook in weblogland zal ik eerst nog nauwelijks of niet actief zijn. Voor mij is het eerst zaak om goed uit te zieken, zo heb ik van verschillende kanten gehoord.

Lustrumviering

Een jaar nadat ik in oktober 2004 werd geconfronteerd met de diagnose MS, ben ik begonnen met bloggen. Dat is vandaag precies vijf jaar geleden. De achterliggende gedachte was dat ik dagelijks een fotokuiertje zou maken om in beweging te blijven en zo mijn conditie zo goed mogelijk op peil te houden. De eerste jaren lukte dat ook heel aardig, maar tegenwoordig sla ik ook wel eens een dagje over. Zoals elk jaar heeft de overgang naar het koudere en vochtige weer ook nu weer zijn weerslag op mijn lichamelijk welbevinden. Daarom doe ik nu in slechtere tijden af en toe eens een greep in mijn rijk gevulde foto-archief …

051025-1447x

Helaas is “Afanja’s eerste weblog” in juni 2008 ten onder gegaan als gevolg van technische problemen bij de toenmalige provider. De teksten van die eerste jaren zijn daardoor verloren gegaan, maar gelukkig heb ik de foto’s nog. De foto’s van vandaag zijn de eerste foto’s die precies vijf jaar geleden op het weblog verschenen. Zo te zien hadden we in 2005 een veel beter druivenjaar dan in 2010 …

051025-1449x

Zo, dat gezegd hebbende, ga ik me nu eens opmaken voor een bescheiden lustrumviering. Dat doe ik door rond 14:00 uur mijn jaarlijkse griepprik te halen. En omdat het in tegenstelling tot de verwachtingen stralend mooi weer is, knoop ik daar straks maar even een fotokuiertje aan vast, zodat hier morgen – als het een beetje meezit – weer verse foto’s verschijnen.