Voordat ik woensdag naar mijn favoriete stekje bij Paesens Moddergat reed, heb ik eerst nog een ommetje gemaakt om wat foto’s te maken van het landschap tussen de oude zeedijken in het uiterste noordoosten van Fryslân. Mijn goede vriend Johan en ik hebben nog steeds een afspraak staan om daar samen eens een kijkje te nemen, maar omdat Johan nog steeds kwakkelt met zijn gezondheid, is dat er tot op heden helaas nog niet van gekomen …
Omdat Johan een groot liefhebber is van abstracte landschappen, draag ik deze foto’s aan hem op. Daarbij spreek ik de wens uit, dat we hier samen over niet al te lange tijd nog eens een kijkje kunnen nemen …
Fantastische foto’s Jan,ze brengen dat zalige rustig gevoel over.
Gauw beterschap voor je maatje zodat jullie terug samen op pad kunnen
less is more…
twee schitterende foto’s Jan
groeten
Alsof je met een liniaaltje de horizon nog eens extra vlak hebt getrokken in een grote rechte lijn Jan. Heeft wel iets bijzonders.
Prachtig dit strak landschap Jan
Je zou dit zo kunnen schilderen
🙂
Een heel mooie gedachte bij een heel mooi landschap. Hoe simpel kan schoonheid zijn voor degene die het wil en kan zien
Tjonge …. nog geen struikje te zien. Erg leuk, zo’n landschap zal je hier niet snel kunnen maken
wat een ruimte zover als je kunt kijken.prachtig.wat een rust gaat hier van uit.
Op de 2e foto vallen alleen de wolkjes ‘uit de toon’ van het lijnenspel.
Geweldig hoe de kleuren overlopen het lijken wel schilderijen.
Hele mooie composities Jan.
Heerlijke kleuren en lijnen. Je ruikt bijna de frisheid van het groen.
Die plaatjes stralen complete rust uit. Er is gewoon niets te doen.
super (ab) strak landschap zeg, zulke foto’s zul je hier dan ook niet snel kunnen maken. Wat een egaal grasje, daar kijkt een boerin dan weer naar hè 😉
Je zou daar toch prima graan, suikerbieten en aardappels kunnen verbouwen, dacht ik zo. 🙂
Dat gebeurt ook. De gele strook op de bovenstaande foto’s is graan, deze hoek is eigenlijk een klein graanschuurtje, en elders dacht ik o.a. kool te zien.
wat een heerlijke weidsheid jan,
zalig zeg die strpen zo over het land.
bijna een sprookje:-)