De sneeuw in

Aafje was niet van haar plan af te brengen om op de fiets naar Beetsterzwaag te gaan. Dat gaf mij de kans om vanmiddag voor het eerst een fotokuiertje in de sneeuw te maken. En die kans heb ik – hoewel ik er tegenop zag om de kou in te gaan – toch maar met beide handen aangepakt. Toen ik rond 13:30 uur langs de besneeuwde akker naar het noordelijke deel van de Merskenheide liep, begon het licht te sneeuwen. Na een paar stappen over de hardbevroren grond heb ik even het lijnenspel op de bepoederde akker vastgelegd … …

Om te laten zien dat het echt sneeuwde heb ik de camera nog even op het bosje aan de westkant gericht …

Terwijl ik het pad naar de heide weer volgde, vlogen er drie of vier goudvinken op van de grond. Voordat ik ook maar één foto kon maken, waren ze verdwenen in het kreupelhout. Verder lag de heide er stil en wit bij …

Toen ik een half uurtje later met een omweg huiswaarts reed, kon ik het niet laten om even te stoppen voor een buizerd die parmantig op een paal stond. Hij had me helaas meteen in de gaten. Uitgerekend toen ik had scherpgesteld en afdrukte, draaide hij zijn kop de andere kant op om meteen daarna weg te vliegen …

Zoals gezegd heb ik er even tegenop zitten kijken om de kou in te gaan, maar ik heb ervan genoten. Laat maar komen die winter, ik ben er klaar voor!