Betreden op eigen risico

Het was alweer geruime tijd geleden dat ik voor het laatst in de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje)was geweest. Dat leek me dan ook een goed plekje om op deze mooie najaarsdag weer eens een fotokuiertje te maken. Het bordje bij de ingang van het complex herinnerde me eraan om zekerheidshalve toch nog maar even een keer te checken of ik mijn mobieltje bij me had, want het leek niet aanlokkelijk om ergens achter op het terrein te vallen en daar de nacht door te moeten brengen …

De Ecokathedraal is een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan. De Ecokathedraal ligt op een perceel grond midden on de bossen bij Mildam, gemeente Heerenveen. Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/ecotect/landschapsarchitect Louis le Roy, en zal in ieder geval nog tot het jaar 3000 duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan …

Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare ecokathedrale processen te starten in binnen- en buitenland. In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten in Nederland.

Op het voorste deel is weer veel bijgebouwd sinds de laatste keer dat ik hier was. Een doorkijkje naar de ‘nieuwbouw’ op de heuvel iets verderop …

Er zat niets anders op dan de heuvel maar te beklimmen …

Eenmaal boven moest ik weer een stukje dalen …

Tot slot moest ik nog eens via een trap omhoog …

En daar lag dan het eerste doel van het tochtje …

Morgen meer …

Behalve wanneer we vannacht worden verrast met een poollichtshowtje … Daar is namelijk wel een klein kansje op. Vorige week heeft zich een aantal uitbarstingen voorgedaan op de zon, waardoor er geladen zonnedeeltjes naar ons onderweg zijn. Erg sterk waren de uitbarstingen niet, maar als de laatste uitbarsting (de sterkste) de schokgolven van de voorgaande deeltjes weet in te halen, dan kan dat misschien net dat beetje extra geven dat we nodig hebben om verkleuring in de lucht te kunnen zien. Als alles meezit, kunnen we tijdens opklaringen misschien iets zien opgloeien boven de noordelijk horizon. Als je morgenochtend weer vroeg moet opstaan, zou ik er ditmaal maar niet voor opblijven, daarvoor lijkt de kans op succes me te klein. Maar je weet het maar nooit met poollicht …