Via de Alle om Slachte en het Nonnepaed – meest gebruikelijke route – zette ik koers naar huis. Nog voordat ik aan de splitsing van beide wegen toe was, was er een witte vlek in de mist te zien …
Nadat ik rechtsaf geslagen was, kreeg ik de grote zilverreiger beter in beeld. Op één poot stond hij fier rechtop tussen hekkelafval langs de sloot en molshopen in de verte …
Een zuchtje wind liet zijn kuifje af en toe zachtjes heen en weer dansen, verder was er geen beweging waarneembaar …
Toch leuk om even wat wits te zien in de winter 🙂
Jammer geen sneeuw maar mist en een prachtige vogel, ook niet verkeerd toch?
Ik was ook zeker blij met het wit dat deze vogel tegen de mistige achtergrond toonde. Maar ik had graag wat meer wit gezien deze winter. 🙂
Weet je zeker dat het geen nepreiger was? 😉
Het zijn altijd mooie blikvangers in het veld.
De tweede foto vind ik mooi met het slootje erbij wat zich zo mooi door het landschap slingert.
Dankjewel, Jetske. Het was weer een weloverwogen keuze om deze vier foto’s te tonen. Elke foto met een eigen accent, voor elk wat wils. 🙂
Geluk heb jij toch altijd 😀. Die vogels kennen je, kan niet anders.
Klopt, Joke, ik heb vaak van alles voor ze bij me. Voor reigers heb ik altijd een paar visjes achter in de auto. 🤣
🤣
Ha Afanja,
wat een plaatje!
Die vogel… zo geduldig en zo stil… behalve dat kuifje dan…
Wat is hekkelafval?
Groetjes, Marlou
Hekkelafval is bagger en dode plantenresten die uit het water wordt gehaald om ervoor te zorgen dat er voldoende doorstroming is van sloten en vaarten.
Quite graceful.
Mooi die witte zilverreiger in het winterse landschap
Mooi sfeertje in die eerste foto. Je was waarschijnlijk ver genoeg van de zilverreiger verwijderd, zo stokstijf als ze kunnen staan, zo rap zijn ze vertrokken als je te dichtbij komt naar hun zin.
Dankjewel, Hanry. Ik schat dat hij op zo’n 200 m bij me vandaan stond, een voor hem veilige afstand dus. Maar ook bij die afstand heb ik ze wel wel zien vliegen, wanneer je in hun ogen wat te onverhoeds remt. Er ontgaat ze vrijwel niets in de omgeving. 🙂
Wat een hoop hopen, hier wemelt het er ook van. Mooie foto’s!
Dankjewel, Ria, de mollen lijken ook niet meer in de winter te geloven.
die zette zijn best beentje voor Jan
een prachtige reeks
prettige avond
Dankjewel, insgelijks!
Ook hier ga ik absoluut voor je eerste foto !
Die grootsheid én verlatenheid van jullie lage land is immens mooi, zeker bij nevelig weer 👍
De reiger is als een kers op de blog taart 😉
Dankjewel, Dirk. Die eerste foto vind ik zelf ook wel de mooiste, maar ik geef mijn volgers graag de keuze tussen meerdere foto’s
Zo mooi. Hier al een tijdje niet meer gezien.
geweldig zoals ze als een pilaar stil kunnen staan en alles in de gaten hebben
Klopt, er ontgaat ze niets, Bas.
🙂 hij houdt dat vást langer vol dan jij jan 🙂
Dat weet ik wel zeker. 😀
De reiger speelde voor standbeeld. Hij is er mooi genoeg voor. 🙂
Zeker weten, het is en blijft een mooie, gracieuze vogel.
Heel mooi, deze foto’s. Hij lijkt inderdaad wat op de wind te staan ; – )
Hartelijke groet, Zem.
Vorige week zag ik bij iemand een foto van een paar ganzen, die met flink wat wind ook zo stonden. Daarbij maakte ik de vergelijking met paarden en koeien die ook graag met de kont in de wind staan. Vogels kunnen dat beter andersom doen. 🙂
Een mooie sierlijke vogel Jan.
Ik ben hem onderweg nog niet tegengekomen, maar wie weet. Een mooi dier.
De blauwe reiger is grijs, de zilverreiger wit, hoe moeilijk kunnen ze het toch maken….
De ‘witte’ reiger is een streling voor het oog!
En om dat laatste was het te doen! 🙂
Prachtig hoe hij daar staat te genieten van het schrale zonnetje. Mooi opgemerkt Jan.
Dankjewel, de mist was net voldoende opgelost daar.