Hoewel Jetske nog niet leek te zijn uitgekeken bij de schans wist ik haar toch mee te tronen. Bij de eerste kruising van paden staan een stukje verderop langs de Beakendyk een paar eeuwenoude beuken, die je bij een bezoek aan dit gebied zeker gezien moet hebben (Google Maps). De vijf oude beuken zijn waarschijnlijk omstreeks 1750 geplant in opdracht van Jonkheer Burmania van landgoed ‘de Slotplaats’. Als je om de dikste beuk heen wilt lopen, ben je al snel tien grote passen onderweg …
Ruim 270 jaar oud … Als deze beuken nu eens zouden kunnen vertellen wat ze hier zoal hebben gehoord en gezien. Ze hebben hier bijvoorbeeld ieder jaar de ‘hannekemaaiers’ nog over de Beakendyk voorbij zien trekken. Deze ‘hannekemaaiers’ waren seizoensarbeiders uit Duitsland, die in de 17e tot de 19e eeuw in de zomer lopend naar Nederland kwamen om op het land te werken. De paden die zij namen, lagen op hoger gelegen zandruggen. Omdat het onderweg gevaarlijk kon zijn, reisden de hannekemaaiers in groepen. Zij waren van wezenlijk belang voor de vorming van de oude handelsroute die over de Beakendyk in Bakkeveen liep. Dit pad heeft daarom een grote landschappelijke en historische waarde en maakt deel uit van het Hannekemaaierspad, een wandelroute gebaseerd op het oude netwerk van de maaiers …
Terwijl we de grootste van die majestueuze reuzen stonden te bewonderen – kijk eens naar de omvang van die boom met Jetske ernaast – kwamen er twee wandelaars voorbij. We raakten aan de praat raakten, waarbij één van de mannen vertelde dat hij gids was geweest op het landgoed. Hij wist dan ook meer te vertellen over geschiedenis en natuur in het gebied dan ik kon onthouden, maar een deel van zijn verhaal heb ik intussen in deze tekst verwerkt …
Eén van de vijf oude beuken heeft intussen helaas het loodje gelegd en een tweede lijkt er ook niet best aan toe te zijn. De meest imposante boom is al eens uitgeroepen tot ‘mooiste boom van Fryslân’. Vorig jaar werd hij genomineerd als ‘mooiste boom van Nederland’. Omdat hij die titel niet heeft gekregen, moet hij dit jaar nog maar eens op herhaling, lijkt me.
Ik sluit dit hoofdstuk af met een foto uit oktober 2007. De beuken stonden er toen nog net wat beter bij, maar het verval was al begonnen …
Intussen had Jetske verderop alweer iets interessants gezien, dus we moesten weer doorrrrr …
Pingback: Landgoed ‘de Slotplaats’ | Afanja's Weblog
Het was een goed idee om naar die oude beuken te gaan. Het was indrukwekkend mooi. De informatie die je erbij plaatste maakt het helemaal af.
Ik vind het al langer een bijzonder plekje. De ontmoeting met die beide mannen was in dit geval wel een meerwaarde. 🙂
Wat een prachtige kolossen toch. Zo jammer dat het verval toeslaat.
Ja, mochten deze bomen kunnen praten… Onvoorstelbaar zo’n lang leven doorheen 270 jaar geschiedenis.
Ik zou graag eens op een mooie zomeravond naar hun vertellingen over arbeiders en adel willen luisteren.
mooie beuken…maar de tand des tijd , doet wel erg zijn best Jan
prettige avond
Ja, ze hebben duidelijk hun beste tijd al gehad.
Fijne avond verder.
Wat er van overblijft is sowieso prachtig en daar kunnen we ook nog jaren van genieten, zolang jij maar foto’s blijft maken natuurlijk 😀
Ik neem er wel weer eens een kijkje.
Het zijn inderdaad fabelachtig mooie& indrukwekkende bomen !
Goed om weten is het verhaal van de seizoenarbeiders die in deze streken kwamen werken. Op deze gestage uitbreiding van globalisering zijn de eerste handelsroutes ontstaan wat weer voor toenemende rijkdom en welvaart zorgde.
Ja, je probeert je voor te stellen hoe die mannen hier in groepen door bos en hei trokken, hopend op een goed seizoen waarna ze weer gezond en wel met voldoende geld huiswaarts konden trekken.
👍
Die bomen hebben heel wat meegemaakt. Jammer dat ze het zelf niet kunnen vertellen.
De geschiedenis is heel interessant en wat goed dat je nog iemand tegenkwam die rondleidingen doet en veel weet te vertellen. Als de bomen konden spreken, dan raakten ze niet uitgepraat. Heel mooi.
Ja, het gaat toch altijd wat extra leven wanneer iemand boeiend kan vertellen over een bepaald onderwerp.
Echt schitterend die beuken. De tand des tijds is wel hard aan het werk.
Ja, het is jammer, maar ze zullen de klimaatverandering niet overleving, vrees ik.
Prachtige bomen met veel geschiedenis. Zelfs oorlogen hebben ze overleefd. Indrukwekkende wortels ook!
Die wortels waren mij ook opgevallen, die komen donderdag nog eens voorbij samen met wat andere uiterlijke kenmerken.
De beuken zien er misvormd uit. Ouderdom komt met gebreken. De verhalen over de hannekesmaaiers herinner ik me nog van school. Het is net zoiets als de druivenplukkers die naar Frankrijk gingen. Door de eeuwen heen was er veel seizoensmigratie in Europa.
Mooi dat je de analogie naar de druivenplukkers legt, dat is inderdaad wel vergelijkbaar.
Een mooi verhaal in deze log. Jetske naast de boom? Ik zie ze niet 😉. Prachtige bomen, hopelijk kunnen ze toch nog jaren overeind blijven.
Zie jij Jetske niet …? Dat is niet goed, want ze staat er toch echt. Kijk nog maar eens naar derde foto in de laatste serie. 🙂
Weet ik 😉
Bomen die een verhaal te vertellen hebben, mooi om even bij stil te staan. Inderdaad, als je de verhoudingen ziet, zijn dit echte reuzen. Graag komen lezen.
Dankjewel, dit zijn de oudste bomen hier in de streek.
A place full of memory.
Thanks, it would be nice if the trees could tell about it.
Moet wel een heel speciaal gevoel zijn als je de beuken aanschouwt en er van een voorbijganger een verhaal bij krijgt.
Ik kende de geschiedenis van het landgoed op hoofdlijnen al, maar het was leuk om daar op die manier nog een stukje verdieping te krijgen.
Hier kun je een sprookjesverhaal over maken.
Maar ja, ze hebben niet het eeuwige leven, ook zonder klimaatverandering gaan bomen dood.
Jij zou er een sp(r)ookjesverhaal over kunnen schrijven, bedoel je waarschijnlijk. Ik kom niet verder dan het aanleveren van het basismateriaal. 😄
Zonder aangever geen sprookje. 😅
Het zou jammer zijn als deze oude eiken het loodje moeten leggen. Zeker met zo’n verhaal erbij.
Ja, maar ik ben bang dat ze de klimaatverandering niet kunnen bijbenen.
Wat een boeiend verhaal Jan…. Dat is nu wat ik me heel vaak afvraag als ik ergens onderweg ben of op bepaalde sites ben…. Wie heeft hier ooit voor mijn gestaan en gelopen in een ver verleden. Als je dan een verhaal als dit krijgt, dan is dat wel een fantastisch gevoel dat je er aan over houdt.
Ja, het zijn vaak bijzondere plekjes waar de geschiedenis ineens begint te leven en bijna tastbaar wordt.
Mooie geschiedenis beschrijf je in deze blogpost.
Boomvriendelijke groet,