Van de kwelder Westhoek reden we naar de pier van Holwerd. Jetske parkeerde auto aan het eind van de pier, daar tuurden we samen enige tijd over het water. Veel was er niet direct te zien, daarom besloten we eerst eens een kop koffie te drinken. We liepen langs ‘de Walvis’ van beeldhouwer Anne Woudwijk uit Drachten naar het restaurant …
Onder het genot van koffie met gebak was het goed toeven op het terras. We zijn hier al onder uiteenlopende omstandigheden geweest, realiseerden we ons. Vorig jaar waren we erbij, toen een groep kayakkers de Waddenzee op ging. In februari 2018 zagen we er in arctische omstandigheden grote ijsschotsen voorbij drijven in het ijzig koude water …
Deze keer waren we er op een mooie, rustige vrijdag die na de koffie nog even tijd bood voor een fotosessie aan de waterkant. Vanaf de kade begon ik een paar bergeenden te fotograferen, die niet ver bij ons vandaan slobberend door het slik liepen. Tijdelijk lieten ze steeds hun sporen achter. Na enige tijd ben ik gaan uitzoomen om zoek te gaan naar minimalistische beelden van de bergeenden op het in de zon glanzende Wad …
= morgen nog wat laatste minimalistische beelden van het Wad …
The treats look tasty!
It was delicious!
Bergeenden vallen altijd op met hun kleurtjes
Klopt, en bovendien zijn het grote eenden, die je niet snel over het hoofd ziet.
De eindeloze vlakten met alleen pootafdrukken of een verloren eend. Het kan allemaal zo te zien zijn daar aan de wadzijde….
Ik houd van de verstilde beelden van dat minimalistische landschap. Het was grappig om zowel de eenden als hun sporen langzaam te zien verdwijnen.
Mooi, die bergeenden. Ik vind de uitgezoomde, minimalistische foto’s ook erg mooi.
Dankjewel, intussen staat het laatste deel van deze serie online. Daarin staan de rijsdammen die dat minimalistische landschap vormen centraal..
Interessant verhaal over de walvis (het kunstwerk dus). De bergeenden zorgen hier voor de nodige kleur 🙂
Dankjewel, Rudi, dat was ook de enige kleur die er die dag te zien was op het Wad.
Schitterende kleuren zitten er op die eenden. De natuur levert het allemaal.
Deze soort zul je bij jullie niet veel treffen, denk ik.
Mooi dat je teruggrijpt op de oude series. Leuk om terug te zien en te lezen.
Mooie opbouw in de serie van de bergeenden. Het gescharrel en de sporen daarvan heb je mooi weergegeven.
Dank je, zoals je weet, kijk ik zo af en toe graag eens terug naar eerdere series. Ze hebben allemaal hun eigen sfeer en roepen leuke herinneringen op.
Die bergeenden leidden me mooi naar de andere, altijd aanwezige blikvangers daar.
Wat een grappige eenden met dat roodbont op de rug. Ooit gekruist met een koe, zou je denken.
Het zijn mooie, groot gebouwde eenden. Het zou dan toch een mengeling van roodbont en zwartbont zijn, lijkt me. 😉
Ziet er verrukkelijk uit! En dan heb ik het niet over de vogels natuurlijk.
Dat vermoedde ik al, Ria, het was dan ook heerlijk!
Mooie fotos van de bergeenden Jan, maar die koffie en vooral de taart ziet er ook heel goed uit 🙂
Dankjewel, het smaakte ook voortreffelijk. 🙂
dat minimaliseren is prachtig wel een gaaf idee trouwens.
Je minimalistische beelden van water, zand en wolkenpartijen zijn een streling voor het oog !
Hier geniet ik van 👍📷
Dankjewel, ik vermoedde wel zoiets. 🙂
Mooi. De eenzame eend met zijn schaduw in de stilte.
Die lekkernij is zeker verdiend, ook al was de volgorde omgekeerd.
De oranjekoek smaakte extra goed na een dagje in de zilte zeelucht. En het gaf net even dat beetje extra kracht om nog even voor een laatste fotosessie op de kade te gaan staan.
Genieten met koffie en gebak. Dat zal deugd gedaan hebben.
Mooie foto’s van die bergeenden.
Dankjewel, koffie en gebak smaakten uitstekend na een dagje in de zilte zeelucht.
Prachtig Jan! De pier van Holwerd neemt een speciaal plekje in in mijn hart. Maar hoe vaak ik er ook kom, die walvis is me niet opgevallen! Binnenkort eens beter opletten. Bergeenden, glanzend wad en bij de koffie een fijn stuk oranjekoek. Wat wil een mens nog meer?
Peter toch! Hoe kan zo’n reguliere Amelandganger, die ook nog eens een link heeft met Drachten, de walvis nou nog nooit gezien hebben!? 😀
Het was een puik plekje om de dag met koffie en oranjekoek af te sluiten. Ik kan daar altijd weer genieten van de aanblik die de rijsdammen bieden. Daar sluit ik deze serie morgen ook mee af.
Ik geniet nog steeds van je blog iedere dag en de mooie foto’s. Ik schrijf dat niet steeds maar ieder sterretje van WordPress is een dikke waardering mijnerzijds.
Je hoeft ook niet op elk blogje te reageren, dat weet je. Ik ben met een like ook al heel blij!