Hé … goh … tjee … (2)

Om te beginnen bedankt voor jullie reacties n.a.v. de foto van het geaderd witje van gisteren. Omdat (bijna) niemand me precies heeft kunnen vertellen hoe het nu zat met de onderstaande foto, kom ik daar vandaag nog maar even op terug. De beste omschrijving kwam van Paul Brugman op Mastodon. Hij schreef: “Klein geaderd witje dat op een wat onbeholpen manier een bloem aanvliegt, met een soort Fosbury flop.” Vooral dat laatste vond ik een prachtige vondst …

Zoals ik het zie, vliegt de vlinder ondersteboven naar de bloem toe. Waarschijnlijk is hij daar al dartelend en buitelend zo terecht gekomen. Dat hij ondersteboven hangt is o.a. te zien aan zijn roltong, die vlak boven zijn ogen te zien is. Een stukje naar rechts zien we het rechter voorpootje omhoog wijzen. Dat hij op de kop vliegt, is ook te zien aan de antennes, die op de foto naar beneden wijzen. “De ene antenne is op Uri Geller-achtige wijze door het bloemblad heen gestoken”, aldus Peter Grey. Op de onderstaande foto, die een fractie later is gemaakt, kun je zien dat ook die antenne tussen twee bloemblaadjes door steekt. Verder zien we de bovenkant van de rechtervleugel …

Jetske benoemde tot slot nog iets wat mij ook was opgevallen. De vlinder op de eerste twee foto’s heeft bruine ogen. Dat is bijzonder voor een geaderd witje. Normaal gesproken zijn ze altijd zachtgroen van kleur met donkerder stippen op de oogbollen, zoals op de foto hieronder …

Zo, nu jullie weer … fijne dag verder. 🙂

Hé … goh … tjee …

Soms tref ik mijn archief eens een foto aan, waarvan ik denk: ‘Hé … goh … tjee …’

De onderstaande foto uit augustus 2014 is daar een goed voorbeeld van. Ik kijk er wat raar tegenaan, maar ik zeg er verder niks over. Ik ben benieuwd hoe jullie er tegenaan kijken en wat jullie zien …

Muntvlindertjes in de tuin

De afgelopen dagen zag ik verschillende keren een minivlindertje door de tuin fladderen. Als ik mini zeg, dan bedoel ik ook mini, hij is niet veel groter dan een centimeter groot. Gistermiddag zag ik er eentje landen in de kattenstaart …

Het betreft het muntvlindertje, een klein vlindertje dat als een driehoekje op de bladeren of bloemen zit. De vleugels zijn paars-bordeauxrood met gele vlekjes. Ze laten zich nu in veel tuinen zien, omdat in augustus de tweede generatie de eerste komt aflossen … 

Atalanta’s op koninginnekruid

Aan de andere kant van het voor auto’s doodlopende pad ‘de Geau’ stonden grote pollen koninginnekruid in bloei. Ook interessant als insectenlokker …

Toen er naar toe gelopen was, viel dat eerst even tegen. Net als op de engelwortel zat ook hier een blinde bij op. Best mooi natuurlijk, maar die heb ik tegenwoordig in de tuin ook wel …

Een paar meter verderop had ik meer geluk. Daar zat een prachtige, felgekleurde atalanta te pronken. Vlak daarachter streek een oudere en al flink versleten en gerafelde atalanta neer …

Mooi om die verschillen te zien, vooral omdat er nog een derde atalanta bij kwam, die wat lichtere oranje tinten had dan de eerste …

Insecten op de ijzerhard

Het heeft lang geduurd, maar sinds een week of twee zijn er toch wat meer insecten te zien in de tuin. Zaterdagmiddag dartelde er een tijdlang een klein koolwitje rond de ijzerhard …

Ook een akkerhommel en verschillende zweefvliegen zoals de blinde bij op de middelste en de rechterfoto laten zich er sinds kort regelmatig even zien …

Een middagje vlinderen

Na een aantal koude en natte dagen was het gisteren eindelijk weer eens weer om er op de iLark op uit te trekken. Via de Drachtstervaart ben ik eerst naar De Wilgen gereden. Daar heb ik enige tijd op een bankje aan het water gezeten. Deze keer kreeg ik er een extra verrassing bij …

Vorige keren had ik daar vooral witjes zien fladderen zonder dat er eentje voor me wilde poseren. Gisteren ging er om te beginnen niet ver van het bankje een bont zandoogje zitten. Maar een etage hoger wemelde het zogezegd van de dagpauwogen op en boven het ruim aanwezige koninginnekruid …

Nadat ik ook nog een geaderd witje had kunnen fotograferen, vond ik het eerst even welletjes. Ik had dekplaat van de accu van de iLark weliswaar afgeschermd tegen de zon, maar het werd voor mezelf te warm op dat bankje daar in de zon. Tijd om mijn ritje te vervolgen …

Het werd verder ook een mooi ritje, maar het meest noemenswaardig is toch wel dat ik drie vlindersoorten op één dag heb kunnen fotograferen. Daarmee kan ik me vandaag wel een rustdag permitteren, zodat ik er morgen weer tegen kan.

Insecten op de hedera

De klimop in onze tuin heeft zelden zo mooi en uitbundig gebloeid als dit jaar. Dat is rond deze tijd van het jaar vaak een gewilde voedingsbron voor diverse insecten. Daarom staat de camera de laatste tijd geregeld gericht op de bloeiende hedera aan de pergola boven de vijver …

Nadat ik er de afgelopen dagen al een paar maal wat bijen, wespen of vliegen in beeld had gevangen, verscheen er vanmorgen rond koffietijd een atalanta voor de camera. Hij fladderde helaas weer weg, voordat ik wat verder kon inzoomen om hem deftig te portretteren, maar ik doe het ermee …