Langzaam maar zeker neemt de kracht in mijn benen weer toe, terwijl de pijn geleidelijk minder wordt. Nadat ik de afgelopen week goeddeels in huis heb doorgebracht, werd het dus tijd om weer eens een ommetje te maken. Kijkend naar de buienradar leek het me wijs om te kiezen voor een plekje waar ik in geval van nood even droog zou kunnen zitten. Ik koos voor het prieeltje dat bij Doktersheide op palen in het water staat. Het uitzicht was er weer prachtig …

Terwijl ik rustig over het water stond te turen, passeerde ma fuut met haar puberjongen. Ze zwommen in de richting van het eilandje. Ergens halverwege de fuiken en het eilandje begon het drietal onder leiding van ma te vissen …

Veel was er van de visactiviteiten niet te zien, daarvoor was de afstand te groot. Bovendien kwam er inmiddels een bui opzetten, zodat het tijd werd om me even terug te trekken in het prieeltje …

Die terugtrekkende beweging moest ik even gebukt maken, want aan de rand van het dak hingen weer talloze spinnen in een schier eindeloze wirwar van webben en spinrag …

Toen het eind van de bui korte tijd later in zicht kwam, verscheen er in de richting van Eastermar iets wat vaag leek op een regenboog …

Nadat er even later nog een fuut in de hoogste versnelling was gepasseerd, heb ik de auto weer opgezocht en ben ik op weg gegaan naar een volgende tussenstop …