De maan in ’t zonnetje

Die avond ben ik tegen elven weer naar buiten gegaan. De maan stond nog helder aan het firmament, maar hij stond zoals verwacht wel pakweg 90º verderop dan bij zonsondergang. Dat kwam mij wel goed uit, want dat betekende dat ik camera en statief mooi in de luwte van het huis op kon stellen aan de kant van de stad. Nadat ik een paar close-ups van de maan had gemaakt, heb ik de camera op verschillende plaatsen op de steiger gezet om wat opnamen te maken van de weerspiegelende lichtjes rondom …

Die lichtjes moeten nog maar even wachten, vandaag staat de maan in het zonnetje. Behalve dat ik hem op die vrijdagavond 3 januari 2020 heb gefotografeerd, heb ik ook de kans gegrepen om hem op 10 en 17 januari te fotograferen. Dat was geen toevallige keuze, nu had ik mooi eerste kwartier, volle maan en laatste kwartier binnen één maand op de foto. Eigenlijk had ik natuurlijk nog moeten wachten op de nieuwe maan van volgende week vrijdag, maar iets zegt me dat dat niet zo gek veel zin heeft. Bovendien vormen deze drie foto’s ook al een heel aardige serie, zeg ik zelf maar eens wat eigenwijs …

3 januari 2020, 23:20 uur – eerste kwartier –  afstand ca. 404.720 km:

10 januari 2020, 18:35 uur – volle maan – afstand ca. 375.551 km:

17 januari 2020, 2:31 uur – laatste kwartier – afstand ca. 365.446 km:

Een kleurig slot

De zon kregen we die dagen aan de Bonke niet meer te zien, maar op de tweede dag begon het tegen de avond wel even wat op te klaren. De dikste wolken begonnen te wijken en de hoogste wolken werden nog even fraai uitgelicht. Tijd om even een rondje om het huis te lopen met de camera in de aanslag …

Binnenshuis was de dag gezellig en kleurig genoeg geweest. De roze wolken gaven op de valreep ook buitenshuis nog even wat kleur aan de dag. Terug bij de voordeur zag ik dat de maan me door de vochtige atmosfeer vriendelijk toelachte.

Eerste kwartier … mooi! Bij helder en droog weer lukte het om daar in de loop van de avond ook nog wat plaatjes van te schieten. Morgen meer maan …