Tjonge jonge, wat een treurnis dit weekend …
In Amerika schiet een of andere gek 20 kinderen en 6 volwassenen dood …
In ons eigen land wint de ene Johannes een liedjeswedstrijd net niet, en sterft een andere Johannes een langzame dood op een zandplaat …
En op de Merskenheide was het al niet veel beter …
Hoewel het druilerige weer niet echt lokte, heb ik mezelf er zaterdagmiddag toch maar toe gedwongen om even een kuiertje te maken, want alleen maar binnen zitten is ook niet alles. Het werd een fotokuiertje bij de Merskenheide, waar het vooral grijs, stil en kil was …
Om af en toe wat beschutting te vinden tegen de straffe zuidwestelijke wind, koos ik voor het westelijke en het noordelijke pad. De enige levende zielen die ik onderweg tegenkwam, waren een paar wandelaars die net als ik diep weggedoken in hun kraag groetend hun weg vervolgden …
De Merskenheide telt maar één bankje, en dat staat helemaal aan de oostkant. Daar wilde ik met het oog op de wind maar niet helemaal naar toe lopen, want dan zou ik vervolgens de hele terugweg volop tegenwind hebben. Gelukkig was ik uitgerekend op het moment dat het even zachtjes begon te regenen bij de nogal grillig gevormde boom, daar kon ik mooi even overdekt zitten op één van de dikke takken …
Echt lekker zat het er niet, zodat ik al snel in westelijke richting aan de weg terug naar de auto ben begonnen …
In de noordwestelijke hoek van het gebied heb ik het pad even verlaten om aan de andere kant van het kreupelhout nog een paar plaatjes van de heide te schieten. Dat had ik beter niet kunnen doen, want daar trof ik de nog verse bloederige resten aan van een konijntje, dat mogelijk kort tevoren door een buizerd te pakken was genomen. Ik zal jullie de plaatjes besparen, laat ik me beperken te zeggen, dat de ingewanden keurig opzij waren gelegd, zodat het diner zo zou kunnen beginnen …
Zoals ik al zei: wat een treurnis …
En wat het weer betreft lijkt er voorlopig nog geen verbetering in zicht, dat stemt ook al niet vrolijk. Daarom heb ik besloten om met in gang van morgen maar over te schakelen op de eindejaarsmodus. Dat wil zeggen dat ik met dit grijze herfstachtige weer niet meer met frisse tegenzin aan de wandel ga. Voor mijn beweging drentel ik af en toe wel wat in de tuin op en neer, en foto’s haal ik wel uit het archief …
Verder heb ik even zitten rekenen over de serie “De lange witte winter”. Als ik a.s. woensdag deel 3 publiceer, dan kan ik verder eind december 2009 en eind december 2012 vrijwel synchroon laten lopen. Het is maar dat u het weet. 🙂
Afanja's Weblog 
Toch nog wat kleur te bekennen. Hier al dagen gietende regen of regen…
LikeLike
Wat een wereld leven we momenteel
Die kindertjes en familie daar in Amerika
En dan die walvis. Heb zo één in het echt gezien en dan doet het je wel wat
LikeLike
Gewoon lekker binnen bij de kachel, da’s het beste nu… 🙂
LikeLike
Ja het weer/licht daar kunnen we het even niet van hebben. Verheug me op je nieuwe aanbod. Had toch zo gehoopt op een mooie witte Kerst. Maar pas op Jan met het schuilen bij bomen, de blikseminslag hier pal achter het huis was als donderslag bij heldere hemel. Krijg na ruim een week eindelijk het bericht dat de modem verstuurd is. He he en dan eindelijk weer telefoon :O
LikeLike
Neen regen en nog eens regen..niet plezierig om zo op wandel te gaan..Desolaat buiten ..werkt een beetje op mijn gemoed.Vanaf de computer zijn het toch leuke foto’s maar ik zit hier warm en droog
LikeLike
Te weinig bankjes, het lijkt wel de kop van Overijssel.
Tsja je gaat er toch even opuit in de hoop wat moois te vangen. Jammer.
Er is heel veel treurnis op deze aardbol. Je noemt nog maar een fractie van al het leed. Het is maar goed dat men alleen zijn eigen leed kan dragen en niet het leed van de hele wereld.
Het weer stemt op dit moment niet echt vrolijk.
LikeLike
Wat moedig dat je toch op stap gegaan bent! Het is zo somber…mij lokt het helemaal niet. Ik kan me dus alles voorstellen bij je besluit om je archief in te duiken.
Over Johannes is al zoveel gezegd dat ik daar maar over zwijg en de gebeurtenissen in Amerika maken zo droevig……onbegrijpelijk. Ik moet er toch niet aan denken wat er kan gebeuren als iedereen aan wapens kan komen.
LikeLike
ik vroeg me af of die twee johannesen iets met elkaar te maken hadden….was de bultrug vernoemd?
LikeLike
Kan best, maar het kan wat mij betreft net zo goed andersom zijn. 🙂
LikeLike
Haha, er spreken hier een hoop onderbuikgevoelens meen ik te merken … Nee, de vooruitzichten zijn deze week ook een en al treurnis. Misschien wordt de aankomende woensdag wel wat met de voorspelde mist? Ach, ik wacht wel af … de tuin kan best leuk zijn.
LikeLike
Ik blijf ook lekker binnen Jan en ga nog maar eens wat foto van NZ ordenen. Daar kan ik helemaal vrolijk van worden.
Ook de kerstvoorbereidingen nemen de nodige tijd en zo kom ik mijn tijd wel door (eigenlijk tijd te kort) 😉
Voor we het weten zitten we alweer in het nieuwe jaar, maar eerst kijk ik uit naar jouw volgende winterse beelden van 2009. Een mooi besluit van dit jaar lijkt me want de weersvoorspellingen beloven voorlopig niet veel wintergoeds.
LikeLike
Het ziet er niet best uit inderdaad..
Hier ook een en al treurnis…
LikeLike
grijs en kil Jan…de tijd van het jaar..
en de sneeuw komt wel terug, even wachten dus
fijne dag
LikeLike
Je omschrijft goed waarom ik er met zulk weer ook niet goed toe kan komen om een lange wandeling te maken. Een beetje zon zou al veel vergoeden. Je bent overigens best ver gekomen op de Merskenheide, als je bij die bankzitboom bent geweest was je toch al een flink stuk op weg.
LikeLike
Ach, je weet wel hoe dat gaat … Tegen beter weten in hoop je nog een paar reeën te zien, ook al zijn het maar alleen de koppies … En dus loop je nog maar weer een stukje verder. Maar bij die boom had ik het wel gehad.
LikeLike
Wat een mooie foto,s maar foto vier met die oude doorleefde boom vind ik echt subliem.
LikeLike
Het goede nieuws is toch dat de ene Johannest verdiend NIET gewonnen heeft, het lot van de andere Johannes stemt mij diep droevig…
LikeLike
Ik sluit me in beide gevallen bij je aan, Ed. Voortdurend hinkend op twee gedachten, waarbij mogelijk oneigenlijke argumenten een duistere rol hebben gespeeld, is er ongelooflijk gesold met Johannes de Bultrug. Het shot waarbij dat enorme, maar op dat moment o zo kwetsbare dier recht in de lens van een camera keek, ging door merg en been. Hopelijk komt er een duidelijk protocol voor toekomstige gevallen.
LikeLike
Ik mijd dat soort beelden, omdat ik er slecht tegen kan. Ook olievogels, als er weer eens een tanker op de klippen is gelopen, of een olieplatform in de lucht gevlogen, vind ik onverdraaglijk. Menselijk leed doet mij eerlijk gezegd, ook al zal dat wel niet mogen, een stuk minder.
LikeLike
Wat ligt er nog veel ijs op de vijver! Bij de een na laatste zin valt bij mij even niet het kwartje, maar ja, het is ook maandagmiddag ;-).
LikeLike
Maakt niet uit, Hendrika, ik zou mijn hoofd er maar niet over breken als ik jou was, te meer omdat ik het zelf amper meer snap. Gewoon de serie volgen, dan merk je het vanzelf. Maar het komt er in elk geval op neer dat ik voor woensdag a.s. al weer een goed gevuld logje heb, en da’s mooi meegenomen. 😉
LikeLike
Oh, wat verlang ik naar witte plaatjes. Maar dat zit er niet in. Grauw en grijs, daar worden we mee bedeeld. Toch, als ik deze foto’s zie, vind ik ze ook heel mooi. Wel niet zo sprankelend als met een wit laagje, maar ze zijn wel mooi hoe jij laat zien hoe het sombere weer toch zijn eigen charme heeft. Als het echter regent, zoals op dit moment, heeft het geen zin om op stap te gaan. Speel maar lekker met je foto’s uit het archief, want in jouw archief zit meestal prachtige opnamen. Hopelijk zie je af en toe wat leuks langskomen in je tuin.
LikeLike
Ja, als je lekker bij de cv naar de foto’s kijkt, dan heeft het landschap inderdaad wel wat. Maar ik wil er ter plekke ook graag wat lol aan beleven, en dat was zaterdagmiddag allerminst het geval. Ik vind het wel even goed verder … 🙂
LikeLike