Op weg terug

Nadat ik begin mei in ziekenhuis Nij Smellinghe voor de tweede maal een behandeling met corticosteroïden heb ondergaan, begint het er nu toch eindelijk op te lijken dat er een eind komt aan de lange lijdensweg die de ACNES de afgelopen maanden heeft veroorzaakt. Sinds ruim een week blijft de pijn op de meeste dagen achterwege tot in de avonduren. En ook dan is de pijn niet meer zo gemeen dat ik er ’s nachts door uit de slaap wordt gehouden. Kortom: er gloort weer hoop …

Afgelopen woensdag – met ruim 28 graden de warmste dag van het jaar tot dusver – hebben Jetske en ik voor het eerst dit jaar weer een echte fotokuier gemaakt. Eindelijk was ik fit genoeg om voor het eerst sinds de herinrichting van het Weinterper Skar samen met Jetske vanaf de parkeerplaats aan de oostkant een kuiertje te maken in het gebied. Over het zandpad liepen we naar één van de twee bankjes die hier vorig jaar op mijn verzoek zijn geplaatst. Het voelde zonder overdrijven fantastisch om daar lekker in het zonnetje te kunnen zitten …

En het was duidelijk niet alleen voor mij genieten … Ook Jetske vond het “Een feest bij de brede orchis“, schreef ze op haar weblog. Het was mooi om te zien hoe ook Jetske eindelijk weer eens tijdens een gezamenlijke fotokuier te midden van bloeiende orchissen, het zeldzame heidekartelblad en meer moois echt los ging met haar camera. De deels geplagde berm is niet zonder schade uit de strijd gekomen, maar de eerste brede orchissen bloeien weer, en dat zullen er volgend jaar ongetwijfeld weer meer zijn …

Toen het na ruim een uur wel erg warm werd in het zonnetje, zijn we samen weer terug gescharreld naar de parkeerplaats. Ik was blij toen we even later weer bij de auto waren, want de brandende zon en het nog altijd zwaar te belopen zandpad maakten het toch alweer tot een pittige wandeling. Mijn conditie was in de loop van de afgelopen jaren al flink aangetast door de MS, maar door de ellende met de Acnes, waardoor ik de afgelopen maanden alleen maar heb kunnen zitten en liggen, zijn kracht en uithoudingsvermogen er duidelijk niet beter op geworden …

Het gaat de goede kant op, maar ik ben er nog niet. De weg terug begint nu in feite pas. Eerst maar eens afwachten of ook de laatste pijn nog weg wil gaan voordat ik over enkele weken weer ter controle naar het ziekenhuis moet. Het zou toch wel fijn zijn om na verloop van tijd weer gewoon een spijkerbroek met riem te kunnen dragen. Thuis draag ik graag een joggingbroek, en op dit moment zijn ze een uitkomst om mijn vrijheid buitenshuis langzaam weer te kunnen herwinnen, maar het voelt toch niet bij alle gelegenheden even lekker. Om zo ver te komen, durf ik op dit moment ook een gang langs de pijnpoli en zelfs een operatie nog niet helemaal uit te sluiten.

Zonder zaken te overhaasten of te forceren, zal ik de komende tijd eerst eens rustig proberen weer wat conditie op te bouwen. Om in de nabije toekomst ook het bloggen weer enigszins normaal op te kunnen pakken, zal ik daarnaast ook aan mijn concentratievermogen moeten werken. Want waar ik ook mee bezig ben, ik zie en hoor elk vogeltje vliegen en ieder eendje zwemmen. En om nu voor elk logje uren te zitten schrijven, schrappen en opnieuw proberen … En om bij het lezen van jullie logjes steeds na 2 of 3 logjes alweer moe te zijn afgedwaald … Nee, op die manier komt het op den duur ook niet goed. Er is dus werk aan de winkel, maar zoals we hier in Fryslân dan zeggen: “Tuike tuike oan …”    🙂

Een zonnige groet vol goede moed uit Fryslân.

52 gedachten over “Op weg terug

  1. Ahhhh, jij op het Afanjabankje in het Skar, op de kuier met Jetske 🙂 Dat is een goed teken! De genezing duurt lang, je hebt een rotperiode achter de rug, maar het lijkt erop dat je over het dieptepunt heen bent. Ook al ben je nog niet geheel klachtenvrij, en moet je weer conditie opbouwen, Ik ben blij voor je dat je weer zover bent.

    Liked by 1 persoon

  2. Hee die Jan…wat een goed nieuws breng je met dit blogje. Jongen wat ging dat langzaam de gezondheid. Maar als er nu vooruitgang in zit is dit toch prachtig, voetje voor voetje dus….en wat niet kan…gewoon even laten wachten. Het is nu toch al fijn dat je van het bankje gebruik kunt maken,.,.,hebben ze het er toch niet voor niets neer gezet.
    Ik wens je een fijn Weekend Jan. Groetjes uit Brabant.

    Liked by 1 persoon

    • Dankjewel, Leo, het ging inderdaad erg langzaam. Maar goed, de ergste pijn is in elk geval weg nu en dat geeft weer nieuwe moed en mogelijkheden om het gewone leven langzaam maar zeker weer op te pakken. Ik kan er weer op uit en ik heb intussen zelfs een paar van de weinige grutto’s kunnen fotograferen en verder neem ik vanaf nu rustig de tijd.
      Goed weekend verder!

      Liked by 1 persoon

  3. Wat fijn om weer van je te horen! Het gaat zichtbaar (foto’s) en leesbaar (je tekst) beter met je en hopelijk gaat deze verbetering doorzetten, zodat je de dingen, waar je zo van houdt, geleidelijk aan weer kunt gaan doen.
    Dat je weer op “je eigen” bankje hebt kunnen zitten, wat zal dat je goed hebben gedaan.
    Deze blog is dan een mooie eerste stap.
    En die orchis is prachtig.
    Een hele hartelijke groet van Zem.

    Liked by 1 persoon

    • Ha die Zem, wat fijn dat ook jij me nog niet vergeten bent! Het was een feest om even op ‘mijn’ bankje in het nog altijd mooie en zo gekoesterde Weinterper Skar te kunnen zitten. Met deze eerste echte fotokuier van 2017 en de foto’s van de orchis is het begin er weer. De rest komt wel.
      Een hartelijke groet terug!

      Like

    • Die temperaturen hebben we nu eenmaal niet in de hand, Henk, onze afspraken zijn afhankelijk van Jetske haar dienstrooster. Door niet te laat op pad te gaan was het met de warmte overigens ook nog goed te doen. Ik ben al lang blij dat we weer eens een kuiertje hebben kunnen maken, en dat kwam precies op het juiste moment met de orchideeën nog in bloei.

      Like

    • That’s right, William, I have had a wonderful week with finally a little less pain after I have had a second treatment with injections with corticosteroids two weeks ago. After months I could make a short walk in nature again. So there is some hope again. 😀

      Like

  4. Geweldig, het doet me goed om dit te lezen, maar jouw waarschijnlijk nog veel meer omdat er langzaam een einde aan de pijn lijkt te komen. Weet weet, misschien zitten we binnenkort weer eens samen op dat bankje.

    Like

  5. Ah Jan, we krijgen je eens te zien, wat leuk om een gezicht op de naam te kunnen kleven en dan nog een mooie man ook :-). Blij dat we dit lezen en je eens buiten bent kunnen komen. Ok je bent er nog niet maar toch een teken van hoop! Go for it!

    Liked by 1 persoon

  6. Wat ben ik blij dit te lezen Jan. En wat een toeval, ik vertelde mijn dochter vandaag nog over jou. We waren vandaag in Lemmert… waar we de Friese taal niet zozeer hoorden maar wel regelmatig lazen… We verblijven in Schokland voor een weekendje. Morgen weer huiswaarts.
    Hou je verder haaks. Tot later! Groeten uit Nagele bij Schokland.

    Liked by 1 persoon

  7. Jan jan jan … wat fijn om te lezen dat er weer hoop gloort voor jou,goh, je durft haast niet meer te hopen als je zó lang ellendig voelt hé… doe maar rustig doe maar kalm, laat alles maar z’n tijd hebben… komt goed, bijlezen is geen doen jan 🙂
    kijken misschien 🙂

    ik wens je een fijne levenskoers, op naar volledig herstel.om weer heerlijk te kuieren met Aafje en Jetske, en te ravotten met de kleinkinderen

    lieve groet uit Brabant

    Liked by 1 persoon

    • Ha die Klaproos! Nee, aan bijlezen begin ik niet. Ruim 10 jaar lang heb ik trouw alle logjes gevolgd en gelezen, maar dat zit er nu nog even niet in. Eerst maar eens stapje voor stapje werken aan mijn lichamelijke conditie. Intussen lees ik her en der weer eens een logje de komende tijd. Na verloop van tijd hoop ik alles weer op orde te krijgen. 😀

      Like

  8. Super ook hier te lezen dat je weer op de weg terug bent. Ik heb je die dag ook alleen maar zien stralen en terecht. 🙂
    Het was een waar feest om samen weer op stap te zijn op die zonnige dag. In de afgelopen, voor jouw donkere maanden, heb ik mij vaak afgevraagd of we ooit weer samen op stap zouden gaan.
    Je foto met de SJcam is mooi geworden, lekker groothoek en scheve horizon past goed bij dit onderwerp en geven de foto een meerwaarde.
    Hopen op nog meerdere mooie fotokuiers samen.

    Liked by 1 persoon

    • Hey fijn fotomaatje en en trouwe steun en toeverlaat! Laten we hopen dat die donkere tijd nu voorlopig ten einde is gekomen. Die eerste echte fotokuier van het jaar is me weer goed bevallen en smaakt zeker naar meer.
      De SJcam levert over de hele linie genomen betere video-opnamen dan foto’s, maar er zijn met wat geluk wel heel aardige treffers mee te maken. Over deze foto was ik ook wel erg tevreden. 😀

      Like

  9. Joepie wat een heerlijk gezicht om jou weer op je vertrouwde plekje te zien zitten en die brede lach die spreekt boekdelen. En nu maar hopen dat de stijgende lijn blijft doorzetten Jan. En inderdaad Jetske geniet ook maar als ik het zo zie dan denk ik dat ze het allermeest van jou geniet Jan 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s