Deze week neem ik jullie even mee terug naar de eerste dagen van maart 2005, precies 15 jaar geleden.
De winter van 2004-2005 was met een landelijk gemiddelde temperatuur van 3,6 °C aan de zachte kant geweest. Het had af en toe wel wat gevroren en er was wel eens wat sneeuw gevallen, maar spectaculair was het allemaal niet geweest. Toch zouden we dat tegenwoordig al een vrij koude winter noemen, denk ik. Begin maart volgde er echter nog een echt geniepig koud en wit staartje …
Volgens de weersverwachting zou er in de nacht van dinsdag 1 op woensdag 2 maart sneeuw van betekenis vallen in het noorden van het land. En zo was het ook. Vlak na middernacht begon het licht te sneeuwen. Dat was voor dit ‘kind van de winter’ het sein om de stevige stappers nog maar even aan te trekken voor een korte nachtelijke sneeuwwandeling …
’s Ochtends was het al vroeg weer dag, want nadat ik in november 2004 de diagnose MS had gekregen, moest ik me op die 2e maart voor het eerst melden bij het UWV in Leeuwarden. Het was echter al snel duidelijk dat daar niets van terecht zou komen. Fryslân, Groningen en Drenthe waren ingesneeuwd. Over een brede strook was ruim 30 tot 50 cm sneeuw gevallen, met als gevolg dat het maatschappelijk verkeer ontregeld was …
Hoewel de nachtelijke sneeuwwandeling zijn sporen had achtergelaten in mijn benen, kon ik het ’s middags toch niet laten om nog eens een fotokuier door de wijk te maken. Moe maar voldaan kwam ik een uurtje later weer thuis, bijna een kwartier eerder dan mijn linkerbeen, want dat had steeds meer moeite om mee te komen … 😉
Die avond kwam Omrop Fryslân TV met een sneeuwjournaal …
– wordt vervolgd –
Even here, where we’re used to lots of snow, that is a substantial amount. Of course you’d have been fascinated by it.
Absolutely. I have always been a ‘child of winter’.
zo te zien een flink staartje van de winter Jan, mooie sneeuw foto’s, wees er maar zuinig op 🙂
wie weet komt het wel nooit meer voor in Nederland zo’n pak sneeuw
Die eerste foto is een fraai abstract Jan
Dat was nog eens sneeuw. Je bent een kind van de winter getuige je nachtelijke wandeling. Een schone serie. 😃
Ik zat al uren op te wachten tot het eindelijk begon te sneeuwen. 🙂
Mooi hè, dat waren nog eens tijden! Ik weet het ook nog goed want Joop zat toen net in Nepal en mijn pc deed het niet, armoe troef.
Ha Afanja,
wat een gave foto’s!
Leuk om te zien, hoe het toen was.
Ik herinner me het goed en heb toen heel veel besneeuwde fietsen gefotografeerd… vooral toen de zon scheen waren dat mooie plaatjes.
Nu mag de lente komen…
Groetjes van Marlou
.
Dat jaar kan ik me niet meer herinneren maar de tweede helft van de jaren ’80 hebben we ook zware sneeuw gehad in maart. Als kind was het toch vriezen en kraken in de wintervakantie of de krokus maar hadden we dat laatste wel, denk van niet ..
Krokusvakantie hadden wij volgens mij ook niet. Daarvoor in de plaats kregen we wanneer de omstandigheden zich daartoe leenden wel vaak ijsvrij of sneeuwvrij.
Ja? Wij niet hoor!
Dat zal dan de reden zijn waarom onze schaatsers het zoveel beter doen dan die van jullie … 😉
😏. Volg jullie schaatsers! Afstand en shorttrack.
Nog één weekendje, dan is het gedaan met het schaatsen. Schakel je dan net als wij op over (jullie) wielrennen?
Jammer. Ja anders is er niets om te kijken hé.
Heerlijke beelden, ik kan me die nog voor de geest halen.
Mooie winterse foto’s. Hier hebben we er toen ook een pak gehad.
Wat een knappe winterse foto’s! Die eerste in de nacht is echt om in te kaderen!
Wat fijn dat jij zo’n mooie (foto)hobby hebt, deze zal je zeker geholpen hebben bij de verwerking van de ‘slecht-nieuws-boodschap’.
Die hobby helpt me nog iedere dag. 🙂
Prachtig!!
Schitterend, de foto’s doen me likkebaarden. ’s Nachts de verse sneeuw in, zalig, ik krijg er bijna heimwee naar.
Het kàn dus nog….
Er gaat niks boven een sneeuwwandeling midden in de nacht … Gestaag neerdwarrelende sneeuwvlokken om je heen, het gekraak van je eigen voetstappen in de verse sneeuw, en verder alleen maar de nachtelijke stilte … Natuurlijk kan het nog. 🙂
Wat een genot om naar jouw foto’s te kijken. Ze brengen troost.
Nog meer mis ik de sneeuw – of de zon – op deze grijze, natte dagen.
Zo vergaat het mij ook. Ik probeer er maar een draai aan te geven door de late sneeuwval van maart 2005 in herinnering te brengen. Want wat was Fryslân mooi toen. 🙂
Ik noem deze periode een verlengde herfst die geruisloos in het voorjaar overgaat.
Maar jij geeft onze mooie winterse plaatjes.
Warme groet,
Ik breng tussen die lange, grijze herfst en het nakende voorjaar graag nog even wat maartse sneeuwtaferelen in herinnering.
Na-winterende groet terug.
Mooie foto’s van een echte winter.
Ja, zo’n winterse uitsmijter heeft wel wat. Als ik nu naar buiten kijk, is het weer grijs en regenachtig. Velen zullen het niet met me eens zijn, maar voor mij zou zo’n pak sneeuw de winter ook nu op de valreep nog kunnen redden. 😉
Een mooie terugblik Jan, je kunt je afvragen, of wij dit ooit nog eens gaan meemaken, maar inderdaad, alles in nog mogelijk.
Ik vind de foto’s van de sneeuw uit maart 2005 te mooi om in het archief te laten verstoffen, Eduard.
Lange strenge winters met stabiel weer en langdurige kou zullen we voorlopig niet meer meemaken, vrees ik. Maar ik geloof vast dat we af en toe nog wel kortstondig koude periode met sneeuw en/of ijs zullen krijgen.
Jan, ik had nog nooit in mijn leven zó veel sneeuw meegemaakt! Als kind droomde ik ervan: dan hoefde je niet – nee je kón niet eens – naar school…
Ik vond het prachtig: de achterdeur kon niet meer open en je kon alleen nog maar te voet naar de supermarkt. Iedereen in het dorp liep en dat gaf een speciaal gevoel van saamhorigheid.
Het was een écht avontuur.
Leuk dat op jouw foto’s en het journaalfragment nog eens terug te zien en te horen.
Hartelijke groeten van Zem.
En toch hadden we het al eens erger meegemaakt, Zem. Ik weet niet of jullie in februari 1979 al op jullie huidige stekje woonden, maar toen was het nog een graadje erger, zowel wat betreft de hoeveelheid sneeuw als wat de kou betreft.
Ik denk, dat het in 2005 extra indruk maakte, omdat het zo laat in het seizoen was. Hoe dan ook, ik heb ervan genoten indertijd. De komende dagen eerst nog wat foto’s uit de tuin en daarna van de uitgestrekte witte vlakten in Fryslân. 🙂
vertel straks miaar aan je kleinkinderen hoe ijs en sneeuw er uit ziet.zouden ze je dan geloven?
Gelukkig heb ik nog met de oudste zoon kunnen sneeuwballen in 2010. En hij heeft zelfs nog even wat kunnen krabbelen op natuurijs. De jongste kleinzoon kent alleen kunstijs.
knappe beelden zijn dat Jan
zoveel sneeuw moet het wel niet zijn,maar wat niet belet dat ik toch uitkijk naar een “pak” sneeuw
prettige dag
Ik zie het er op korte termijn niet meer van komen, Willy. Maar deze situatie van maart 2005 toonde wel aan dat een dergelijk pad sneeuw ook tegenwoordig in principe nog niet tot de onmogelijkheden behoort. Net goed als de kou die we nu 2 jaar geleden eind februari, begin maart hadden. De weerssystemen moeten alleen even op de juiste manier uitpakken. 😉
So you got your snow at last! Hope that all the flowers survived. We too had a few cold days with some snow. I have not checked my flowers yet. 🙂
No, we still did’n’t have one single snowflake overhere this winter.
These photos date from March 2, 2005. Today exactly 15 years ago we had about 35 cm of snow . 😉
Dat is echt winter ! Waar is die tijd gebleven ……!
Nogmaals een bewijs dat alles veranderd met de jaren !
Ja, een dergelijk dik pak sneeuw zal inderdaad wel steeds minder vaak voorkomen. Maar toch houd ik zo’n pak sneeuw ook in de toekomst nog zeker niet voor onmogelijk.
Excellent photos.
Thanks, Rabirius. Oldies, but goldies.
Toen woonde ik nog niet in de zuidwesthoek van Friesland, ik weet wel dat mijn man toen idd niet van z’n pad af kon komen….enorm veel sneeuw! Ach ja Maart roert zijn staart’
Ja, de klimaatverandering stemt me niet echt blij de laatste jaren. Maar 2005 en 2018 hebben aangetoond dat er ondanks de opwarming ook aan het eind van de winter nog altijd koude verrassingen mogelijk zijn. 😉