Het staartje van de winter van 2005 (4)

Ook op de derde dag na de zware sneeuwval van 2 maart 2005 heb ik weer een ritje door de provincie gemaakt. Het was weliswaar mooi zonnig weer, maar het was wel de tweede ijsdag op rij, want de temperatuur kwam overdag niet boven het vriespunt. Dat dikke pak sneeuw zorgde samen met een hogedrukgebied voor een winterse situatie waarin het die week enkele nachten streng vroor …

Hieronder nog een deel van de foto’s van die rit door de besneeuwde Friese vlakten. Het was ook de laatste dag waarop ik nog foto’s van de sneeuw heb gemaakt. In het weekend volgde een periode met guur, herfstachtig weer. Daarna viel geleidelijk de dooi in …

Het staartje van de winter van 2005 (3)

Op donderdag 4 maart 2005 – twee dagen na de zware sneeuwval – waren behalve de doorgaande wegen ook de meeste landelijke wegen weer goed begaanbaar. Na twee dagen in de sneeuw rond huis, besloot ik een ritje over het platteland te maken, en dan vooral door het weidegebied ten westen van Drachten. Het werd de eerste van twee prachtige dwaaltochten over schier eindeloze witte vlakten …Het was een bewolkte dag met af en toe wat lichte sneeuwval. Dat maakte het fotograferen er niet makkelijker op, maar vooral met de minimale landschappen aan het eind van deze serie ben ik toch wel erg blij …

– wordt vervolgd met zonovergoten sneeuwlandschappen –

Het staartje van de winter van 2005 (2)

Voor zover dat mogelijk is bij een postzegeltuintje, bood ons tuintje begin maart 2005 vanuit het slaapkamerraam best een feeërieke aanblik met dat pak sneeuw …

Ook vanuit de bijkeuken naar buiten stappend was die laag van ruim 30 cm sneeuw niet minder mooi om te zien. Eigenlijk is zo’n pak sneeuw natuurlijk het mooist wanneer ’t zich helemaal maagdelijk en onbetreden voor je uitstrekt. Maar zoals dat gaat, kwam ook aan deze maagdelijkheid een eind. Het paadje naar de steeg moest sneeuwvrij gemaakt worden. En indachtig het advies van een vriend die het fietsenhokje had gezien vlak nadat ik het had getimmerd, heb ik ook zo goed en zo kwaad als het ging de sneeuw van dat dakje verwijderd …

In de loop van de week kwam ik tot de schokkende ontdekking dat ik met één ding geen rekening had gehouden … De sneeuwlast werd te zwaar voor de pergola. Op dag drie van de sneeuwperiode brak de paal, waarna de pergola compleet met klimop en sneeuwdek ineen zeeg. Omdat de pergola als ‘steunbeer’ voor de eveneens met klimop begroeide schutting diende, heb ik die tijdelijk wat extra ondersteuning gegeven met een sleepkabel aan de buitenmuur …

– wordt vervolgd met een rit over de witte Friese vlakten –

Het staartje van de winter van 2005

Deze week neem ik jullie even mee terug naar de eerste dagen van maart 2005, precies 15 jaar geleden.

De winter van 2004-2005 was met een landelijk gemiddelde temperatuur van 3,6 °C aan de zachte kant geweest. Het had af en toe wel wat gevroren en er was wel eens wat sneeuw gevallen, maar spectaculair was het allemaal niet geweest. Toch zouden we dat tegenwoordig al een vrij koude winter noemen, denk ik. Begin maart volgde er echter  nog een echt geniepig koud en wit staartje …

Volgens de weersverwachting zou er in de nacht van dinsdag 1 op woensdag 2 maart sneeuw van betekenis vallen in het noorden van het land. En zo was het ook. Vlak na middernacht begon het licht te sneeuwen. Dat was voor dit ‘kind van de winter’ het sein om de stevige stappers nog maar even aan te trekken voor een korte nachtelijke sneeuwwandeling …

’s Ochtends was het al vroeg weer dag, want nadat ik in november 2004 de diagnose MS had gekregen, moest ik me op die 2e maart voor het eerst melden bij het UWV in Leeuwarden. Het was echter al snel duidelijk dat daar niets van terecht zou komen. Fryslân, Groningen en Drenthe waren ingesneeuwd. Over een brede strook was ruim 30 tot 50 cm sneeuw gevallen, met als gevolg dat het maatschappelijk verkeer ontregeld was …

Hoewel de nachtelijke sneeuwwandeling zijn sporen had achtergelaten in mijn benen, kon ik het ’s middags toch niet laten om nog eens een fotokuier door de wijk te maken. Moe maar voldaan kwam ik een uurtje later weer thuis, bijna een kwartier eerder dan mijn linkerbeen, want dat had steeds meer moeite om mee te komen …  😉

Die avond kwam Omrop Fryslân TV met een sneeuwjournaal …

– wordt vervolgd –