Nummer vijf!

Nadat ik het voorjaar de kievit, de grutto, de tureluur en de scholekster al had kunnen fotograferen, kreeg ik vorige week zondag onderweg van Wirdum naar huis ineens een wulp voor de lens. Hij gaf me maar één kans om een foto te maken, meteen daarna ging hij op de wiek.

Maar ik ben er blij mee, want met die ene foto van de wulp heb ik dit jaar de ‘grutte fiif fan de Fryske greiden’, oftwel de ‘big five van de Friese weilanden’, compleet. En dat overkomt me niet zo vaak, want de wulp laat zich in mijn rayon maar weinig zien …

38 gedachten over “Nummer vijf!”

  1. ha Afanja,

    wat een mooie queeste: Alle grutte fiif fan de Fryske greiden voor je lens te krijgen!
    Het is je gelukt… en hoe!

    Prachtige foto…

    groetjes van Marlou

  2. Wat mooi zeg.
    Ik zag op mijn laatste fietsritje een patrijs van heel dicht bij, en met dat arme vogelbeest wellicht gekweekt voor de jacht was ik al blij 😀

  3. Gelukkig dat je de wulp dit jaar aan je rijtje kon toevoegen. Voordat je het weet is de wulp weer vertrokken.
    De zang van de wulp vind ik iedere keer weer een feest om te horen.

  4. Je mag met recht en rede trots zijn op je ‘Big Five’ reeks !
    Gisteren had ik ook zo’n geluk ! We zagen een reiger in een veld met een vijver stappen… Maar helaas, had ik mijn camera niet mee… Stom van mij, maar ja…

    • Dankjewel, Henk. Dat is wel een heel optimistische gedachte, lijkt me. Die ene wulp staat los van de stand van zaken m.b.t. de weidevogelstand. 2021 lijkt trouwens wel een goed jaar voor de weidevogels te zijn. Dat heeft waarschijnlijk vooral te maken met de lang aanhoudende kou en daardoor uitgestelde leg. Die latere leg heeft misschien ook gezorgd dat er meer insecten waren voor de jongen.

  5. Inderdaad toch een lastige vogel om mooi te portretteren Jan, zeker als hij op de grond tussen het gras zit. Maar het is een mooie scherpe foto. Afgelopen week was ik op Terschelling waar ik dagelijks wel Wulpen hoorde en zag vanaf het terras van mijn vakantiewoning. Flinke wandel- en fietstochten leverde wel fraaie foto’s op van Visdieven die mij belaagden toen ik op een polderweg langs de broedkolonie liep. Het was daar sowieso een feest van weidevogels. Daar lopend was het vreemd te bedenken dat het zo slecht gesteld is met Grutto’s. Van alle kanten riepen ze mij toe. Ook volop Tureluurs, Scholeksters, Kieviten en Bergeenden. Van een Veldleeuwerik kon ik een paar opnamen maken van een in het gras foeragerend exemplaar. Maar vanwege zijn overheersend bruine verentooi ook lastig om die scherp op beeld te krijgen. In de weidegebieden rondom Emmen is het ook flink zoeken naar de bij dat biotoop passende vogels.

    • U is een bevoorrecht mens met zo’n mooi optrekje daar, heer C. 🙂
      In Fryslân zijn er ook wel plekjes waar je in voorjaar en zomer volop grutto’s en andere weidevogels kunt zien en horen. Maar het zijn maar postzegels in het landschap. De vogelvriendelijke arealen zullen toch groter moeten worden om de grutto op termijn kans van leven wilt geven, vrees ik.
      Enfin, wat we op de gevoelige plaat hebben vastgelegd, pakken ze ons niet meer af, Cor.

    • Ik heb inderdaad niet te klagen over verrassingen dit jaar.
      De wulp is de grootste steltloper, die we hebben. Hij heeft een prachtige zang, die klinkt als een soort waterfluitje. Helaas zie ik hem veel te weinig.

Reacties zijn gesloten.