Blauwe reiger zoekt een plekje

Rond koffietijd begon de lucht gistermorgen open te breken. Uitkijkend naar wat zon startte ik daarom een half uurtje later de auto om even een ritje te maken. Amper 6 km van huis zag ik niet te ver van de weg een grote zilverreiger langs een sloot lopen. Net iets te snel bracht ik de auto tot stilstand. Dat was voor de schuwe zilverreiger voldoende om ogenblikkelijk op de wiek te gaan …

Een blauwe reiger zag meteen zijn kans schoon en nam het plekje aan de slootkant in. Die durfde wel nu ik in de stilstaande auto zat. Maar zoals het een goede reiger betreft, bleef hij waakzaam. Voorzichtig liep hij om een struikje heen …

Vervolgens kwam hij weer wat dichter bij de sloot, waar hij rustig bleef staan. Het duurde me te lang om te wachten tot hij eventueel nog naar de sloot af zou dalen. Wel had ik de grote zilverreiger in de gaten gehouden, die was intussen in een aangrenzend weiland neergestreken. Tijd om een stukje verder te gaan dus …

  • morgen meer …

35 gedachten over “Blauwe reiger zoekt een plekje”

  1. Blijft leuk deze vogel te observeren en te fotograferen,
    jammer dat ze meestal al heel snel uit je beeld vliegen,
    althans om ze goed te kunne fotograferen

  2. Pingback: Vissende zilverreiger gevangen | Afanja's Weblog

  3. Herkenbaar gedrag van de zilver en blauwe reiger, 1 stap dichterbij vliegen ze al weg. Maar de auto als schuilhut werkt dan wel weer goed, de blauwe reiger heb je goed in beeld kunnen brengen en in de laatste foto zelfs mooi dichtbij. Missie geslaagd.

  4. ja ze zijn nogal wat afwachtend,
    vandaag zak ik op facebook een serie foto’s van een blauw e reiger die een kleine aligator gevangen had in amerika, en hoppetee….
    zo het buikje in 🙂

    • En toch was ik in dit geval in het voordeel t.o.v. de blauwe reiger. Omdat de auto al stil stond voordat hij aan kwam vliegen, zag hij wel de auto (een dood voorwerp dat diende als mijn schuilhut), maar mij heeft hij vast niet gezien. In dat geval was hij er waarschijnlijk niet neergestreken of meteen weer weggevlogen. Het is de beweging in de omgeving die ze afschrikt, en de bewegingen van mijn zoomlens waren minimaal. 🙂

  5. Nooit te bruusk stoppen hoor Jan. Niet gezond voor jou, je auto en de reiger. Een statige reiger op de foto krijgen vind ik altijd een prachtig moment. Hier krijg ik hem zonder inspanning.

    • Ik weet het, maar echt bruusk was het ook niet hoor. Maar als je een buizerd of een reiger wilt fotograferen, dan moet je al ruim van tevoren het gas loslaten en heel rustig afremmen. Dan heb je een kansje dat hij blijft zitten. In dit geval zag ik hem te laat en moest ik net wat te snel afremmen. En dan is de vogel 9 van de 10 keer gevlogen. Maar gelukkig diende zich in dit geval vrijwel meteen een nieuw model aan. 😀

  6. Ik zag net tijdens mijn rondje lopen ook een grote zilverreiger, heel mooi middenin een sloot op een meerkoetennest staan, had geen camera bij me…
    En zoals je opmerkt, ze zijn zo schuw… Als k het goed heb is dit een jonge blauwe reiger? Die zijn niet zo schuw, ik vind blauwe reigers zowiezo heel mooi en fotogeniek.

    • Nooit zonder camera op pad gaan, Willie, dat weet je toch!? 😉
      De grote zilverreiger is echt een stuk schuwer dan de blauwe reiger, terwijl die toch ook altijd al flink op zijn hoede is. Zou inderdaad kunnen dat dit een jonger exemplaar was. Van de grote witte kon even later een mooie serie maken, maar dat is voor morgen.

  7. We denken vaak ,hij heeft ons niet gezien maar dan vergis je u. Hij heeft ons veel vroeger in beeld dan we denken. In de stad zijn de reigers mensen gewoon en gaan niet gauw vliegen

    • En toch was ik in dit geval in het voordeel t.o.v. de blauwe reiger. Omdat de auto al stil stond voordat hij aan kwam vliegen, zag hij wel de auto (een dood voorwerp dat diende als mijn schuilhut), maar mij heeft hij vast niet gezien. In dat geval was hij er waarschijnlijk niet neergestreken of meteen weer weggevlogen.

Reacties zijn gesloten.