In mijn werkzame leven ben ik vooral actief geweest in het jeugd- en jongerenwerk. Eerst op vrijwillige basis, sinds 1985 beroepsmatig als sociaal-cultureel werker. Mijn belangrijkste taak was het ondersteunen van vrijwilligers(organisaties) die activiteiten organiseerden voor kinderen, tieners en jongeren in een aantal dorpen rond Drachten …

Eén van de organisaties waarmee ik vanaf het begin contact had, was de Jeugdsoos Oudega. Bij gebrek aan een eigen accommodatie organiseerden zij op maandelijkse basis – nu eens hier, dan weer daar – een activiteit op een middag of avond voor de Oudegaster jeugd. Omstreeks 1990 vroegen zij om ondersteuning bij het krijgen van een eigen onderkomen. Daartoe heb ik eerst met een collega opbouwwerker gewerkt aan de bestuurlijke versterking van de club met een aantal doorgewinterde volwassenen in het dorp …

Een lang subsidie- en bouwtraject resulteerde enkele jaren later in de oplevering van de Jeugdsoos Oudega op een mooi plekje aan de haven van Oudega. Ook de peuterspeelzaal vond er onderdak, maar dat bleek al snel niet een erg goeie combinatie, zodat daar al snel weer afscheid van genomen werd. In de jaren daarna heb ik tot 1998 met veel plezier gewerkt met bestuur en activiteitencommissie van de soos …


Na mijn vertrek uit het sociaal-cultureel werk raakte ik het zicht op het gebeuren rond de jeugdsoos kwijt. Wat ik wel weet, is dat het pand na verloop van tijd een kleurtje kreeg. Uiteindelijk is het geheel helaas in de versukkeling geraakt, waarschijnlijk als gevolg van bestuurlijke malaise en een gebrek aan vrijwilligers en/of beroepsmatige ondersteuning. De jeugdsoos schijnt tegenwoordig haar activiteiten in het nieuwe multifunctioneel centrum van het dorp te organiseren …

Op de wal bij de vernieuwde haven is het sinds de sloop van de jeugdsoos rustig, daar wordt gewacht op nieuw vertier. Maar zo ver is het nog niet. Behalve dat het nieuwe appartementencomplex nog gebouwd moet worden, staan er meer grootschalig werkzaamheden op stapel rond Oudega …

- wordt vervolgd
Soos ?
alles verandert Jan
een interessante terugblik
prettige dag
De soos was in dit geval een plekje waar de jeugd elkaar kon ontmoeten om muziek te luisteren, een video te kijken, een spelletje te spelen, etc. Kortom : allerlei activiteiten die in trek waren bij de jeugd, totdat de iPhone, etc. verschenen en de nieuwe media opkwamen.
Dankjewel, Willy, jij ook een prettige dag verder.
Wel jammer dat na al het werk en de energie die jullie er in staken, dit alles na jaren in de verkommering raakte. Vaak staat of valt iets dank zij de juiste mensen die het in handen hebben…. en ja, vrijwilligers vinden is ook regelmatig een probleem. Zo, nu weten we ook wat die brokstukken waren in deel 1 🙂
Ja, zo lopen de dingen nu eenmaal na verloop van tijd. Het gebouwtje was in de eerste jaren een aanwinst voor de jeugd van het dorp. Maar het staat uiteindelijk wel met een aantal mensen die de kar willen en blijven trekken om activiteiten te organiseren, nieuwe vrijwilligers te werven, etc.
Het leek me wel aardig om in deze drie logjes het verhaal eens achterstevoren te vertellen. 🙂
Wat is daar schitterend herinnering geweest voor jou in jeugd. Jammer deze pandje niet meer is. Aan de waterkant ziet nog goed uit om te varen. Mooie foto’s heb je van gemaakt uit deze herinnering! Fijne dag Jan.
Ja, zo gaat dat nu eenmaal, de dingen veranderen voortdurend.
Tijden veranderen en jeugd vult tegenwoordig zijn tijd anders in. Leuk werk had je vroeger.
Dat is allemaal waar wat je schrijft, Marylou. Ik inderdaad boeiend en afwisselend werk.
Schitterende herinnering aan je werkzaamheden. Maar Soos wat betekent dat? Dat bouwen van een complex daar klinkt me niet lekker in de oren of ben ik verkeerd?
De soos was in dit geval een plekje waar de jeugd elkaar kon ontmoeten om muziek te luisteren, een video te kijken, etc.
Mensen moeten toch wonen, en voor ouderen is er altijd vraag naar gelijkvloers wonen in een appartementengebouw of flat. Het wordt daar volgens mij best een mooi gebouw en een fijn uitzicht over de haven.
Ja zag het in je andere log, een mooi plekje
Ja die jeugdsozen dat gaat niet altijd goed. Daar ken ik er ook wel eentje van. Wel een leuk trafohuisje voor Sjoerd zie ik daar 😀
Haha, dat trafohuisje had hij zelf ook al ontdekt. 🙂
Mooie herinneringen, maar ja de tijden veranderen en zaken zoals een jeugdsoos zijn minder in trek bij de jeugd denk ik.
Mee eens, Hanry, de tijden zijn veranderd. De jeugdsoos had zijn hoogtijdagen vóór de introductie van de iPhone e.d. en het enorme aanbod aan media dat sindsdien is ontstaan.
Een stukje nostalgie. Naar mijn gevoel is het toch jammer dat er geen of weinig jeugdhuizen meer zijn. In mijn jonge jaren ging ik ook graag naar het plaatselijke ‘jeugdhuis’ zoals wij de jeugdsoos in Vlaanderen noemen. Je kon er in de kelder rustig chillen, praten, biljarten of tafelvoetbal spelen. En boven was er een zaal waar wekelijks een fuif doorging.
Ja, dat is inderdaad een stukje nostalgie, we kennen dat hier ook nog heel goed uit onze jongere jaren. Maar dat was wel vóór introductie van de iPhone e.d. en het enorme aanbod aan media dat sindsdien is ontstaan. De tijden zijn veranderd, en daarmee ook de wensen en behoeften van een deel van de jeugd, denk ik.
Zo veranderen de dingen met de jaren. Gelukkig heb je de herinneringen nog.
Mooi om te lezen over je werkzame leven in het jeugdwerk.
Het is wel een kleurrijk en bijzonder gebouwtje. Als ik het verhaal niet kende zou ik invullen dat het op een Caribisch eiland stond en niet direct in een Fries dorpje. 😉
Ten tijde van de opening was het een keurig rood bakstenen gebouwtje. Ik heb geen idee wat er zich na mijn vertrek zoal heeft afgespeeld. 🙂
Dat heb je als je het niet in de gaten houdt. 😜
’t Was beter zo.
Das war einmal. Goede herinneringen aan goede doelen en nuttig werk. Was het zwaar, met de jeugd van die jaren of viel het mee?
Dat viel in vergelijking met andere delen van het land reuze mee. Eigenlijk waren het (bijna) allemaal lieve jongens en meiden.
Het geheim ontraatselt.
Jij deed boeiend en mooi en zinvol werk. En nu kan je daar fijne herinneringen ophalen.
Dankjewel, daar komt het inderdaad wel op neer.
Met die oude foto’s heb je nog leuke herinneringen aan je jeugdwerk van vroeger.
Gelukkig heb ik er nog wel het een en ander van in het archief.
Het was een mooi pandje, en met mogelijkheden door de locatie lijkt mij.
Dat is ook zo. Maar de tijden veranderen, en daarmee ook vraag en behoefte naar activiteiten van de jeugd.
Ik zie daar zowaar nog een trafohuisje staan…
Daar heb ik natuurlijk ook nog een paar foto’s van gemaakt. Je ziet ze op enig moment wel verschijnen. 🙂
Ondanks dat het niet zoals je hoopte heb je toch goed werk toen verricht om die ondersteuning te bieden Jan. En ik vond ook je foto’s mooi. Groetjes, Tine en heb ook een reactie gegeven aan jou op mijn wandeling.
Dankjewel, fijne dag verder.
That last shot looks quite peaceful.