Gistermorgen liep ik zoals gebruikelijk rond koffietijd even de tuin in. Het waaide flink, maar het was nog droog, zodat ik nog net even op het stapeltje tegels achter het fietsenhokje kon zitten …
Daar vandaan had ik mooi zicht op een merel, die net een vette regenworm uit de border bij de schutting had getrokken. Ik vraag me af of het een juveniele merel was, die nog niet goed wist hoe om te gaan met een vette kronkelende worm of dat het erg lastige en sterke worm was, maar er volgde een lange, felle strijd …
Ruim anderhalve minuut bleef de worm zich manmoedig verzetten. Met een blik die teleurstelling verried, draaide de merel zich tenslotte om, waarna ze onder de schuttingdeur door de tuin verliet. De gehavende worm bleef op de stenen achter …
Ik moest eigenlijk denken aan dat filmpje waar die jonge vogel met wijdopengesperde bek achter een rups aanloopt, verbaasd dat de rups niet zijn bek in loopt….😁
Nu je het zegt … dat is wel een logische gedachtegang 😅
Haha, een prachtige serie van de strijd om de worm.
Wel jammer dat de worm uiteindelijk niet diende als een smakelijk hapje.
Ik vond het wel een verrassend einde. Maar dat kon eigenlijk niet uitblijven, nadat de merel zo’n anderhalve minuut had staan klungelen.
De strijd van de natuur,die pakt toch iedere keer weer anders uit.
Dat maakt het ook altijd zo interessant om er naar te kijken.
Excellent photos.
Thank you so much, Rabirius.
Ik begon te zingen toen ik de titel van je bericht las: De Meeerel en de worm. Ken je dat liedje De nozem en de non nog, van Cornelis Vreeswijk? 🙂
Ken ik ‘De nozem en de non’? Nou reken maar, ‘ze wandelden in het park in de prille lentezon’. :-)
Heb je de worm uit zijn lijden verlost?
Nee, die was alweer kronkelend onderweg naar de modder naast het paadje.
Al doende leert men. Ook de merel. De volgende worm wordt smakelijk verorberd. Of misschien leert de merel wel dat hij slechts de halve worm moet eten, dan heeft hij de volgende dag nog een hapje. Enzovoort en zo verder. De circle of life. Geldt niet voor gehalveerde merels.
Zo is het, hij zal het vast nog wel leren. Een paar jaar geleden zag ik hoe een volwassen merel een dikke worm in stukjes pikte om een jong te voeren. :-)
Een schoolvoorbeeld dat ons toont hoe bikkelhard de natuur kan zijn.
Waarschijnlijk zal de worm het overleven en tot een latere maaltijd dienen van een meer ervaren merel 😉
Hoe dan ook, de fotograaf voer er weer wel bij, Dirk. :-)
It’s part of nature.
Indeed.
Het was een klein natuurlijk drama in je tuin. Het gedrag van de merel en de worm roept allerlei vragen op over overlevingsinstincten en aanpassingsvermogen. De gehavende worm zal waarschijnlijk proberen te herstellen van zijn verwondingen en zich op een veilige plek terugtrekken, waar hij kan rusten en zichzelf kan beschermen tegen verdere aanvallen. Wormen hebben een opmerkelijk vermogen om te regenereren, dus de kans is groot dat hij uiteindelijk weer herstelt. De merel heeft hopelijk elders een hapje gevonden.
Dank voor je mooie inhoudelijke reactie. Het is maar goed ook, dat wormen wel wat kunnen verdragen. Hoewel sommige mensen ervan gruwen, zijn ze erg belangrijk binnen de hele voedselketen. Niet alleen voor de vogels, maar ook voor ons door flink bij te dragen aan een gezonde bodem.
Als kind haalden we er veel uit de grond en gaven ze aan de kippen 🐓 alsof die ze zelf niet konden opgraven 😀. En delen van de pieren deden we ook, zo hadden we er meer en die herstelden zich gewoon. Ja kinderen…
Wij hadden geen kippen, maar wij zochten op onze beurt wormen om mee te vissen. Ook kinderen … 🙂
Dat heb ik nooit gedaan. Daar had je ervoor nodig
Hopelijk heeft de merel toch nog zijn honger kunnen stillen.
Hij heeft vast wel iets anders gevonden, er is meer dan genoeg voor handen met dat vochtige weer.
Sorry Jan, deze keer ben ik er heel snel doorheen gegaan… De worm … brr…
Je doet alsof het een giftige slang is … 😉
Die komt vast nog terug, even een slokje drinken ergens 🙂
Ik weet niet of dat zou helpen. Hij leek me eerder bang te zijn voor het gekronkel van de worm Suffe angsthaas … 😉
Waarschijnlijk een ietwat onervaren merel, want zo’n lekkere hap… daar schrik je toch niet van omdat die nog een beetje tegenspartelt 🙂
Ja, het is vast een wat klungelige en onervaren merel. De strijd eindige in een gelijkspel waar ze geen van beiden iets mee opgeschoten zijn.
De worm is niet helemaal ongeschonden uit de strijd gekomen lijkt mij..
Nee, de worm is aardig gehavend uit de strijd gekomen.
Ik weet dat het bij de natuur hoort, maar ik kan het soms niet goed aanzien, ik vrees dat ik de worm zou gered hebben😉. Nochtans heeft iedereen recht op zijn eten….
Ja, de natuur is vaak mooi, maar ook erg hard soms. Ik probeer me er in dergelijke gevallen maar niet mee te bemoeien. De natuur moet zijn loop maar hebben. Maar ik heb er wel genoten om deze fotoserie te kunnen maken.
De worm heeft geen plezier van zijn zege. Nu hebben ze allebei verloren. 😯
Het was waarschijnlijk een wat klungelige en onervaren merel. De strijd eindige in een gelijkspel waar ze geen van beiden iets mee opgeschoten zijn.
Dat was duidelijk geen handige merel.
Nee, die heeft nog heel wat te leren.
Die worm zal wel herstellen maar de merel delft anders niet gauw het onderspit
Het was waarschijnlijk een wat klungelige en onervaren merel.
een verrassende afloop
mij zie beiden graag, merel en regenworm
regenachtige groet,
Het was waarschijnlijk een wat klungelige en onervaren merel. De strijd eindige in een gelijkspel waar ze geen van beiden iets mee opgeschoten zijn.
Zonnig groet uit Fryslân
ziet er niet goed uit, arme worm.
Ja, de worm is er niet beter op geworden, maar de merel ook niet echt. Eigenlijk zijn er alleen maar verliezers.