Nadat Jetske zich bij me had gevoegd en we samen nog even op het bankje hadden zitten praten over onze ervaringen, werd het tijd om de trap af te dalen. Daarbij ben ik deze keer voorbij gelopen aan het Vissersmonument zonder het te fotograferen …
Om de een of andere reden vind ik dit geen fijn lopende trap. Maar Jetske had er ditmaal nog meer moeite mee. Zij had deze trap uitgekozen om de schokbestendigheid van haar nieuwe cameratas op wieltjes te testen …
Recht tegenover de trap staat museum ‘It Fiskershúske’. Dit is een museumcomplex van een aantal oude, nog origineel ingerichte visserswoningen …
Nu het er stil en leeg was konden we daar in het voorbijgaan nog mooi even een paar plaatjes van schieten. Dat bracht tevens met zich mee dat we het zonder coffee to go moesten stellen …
– wordt vervolgd
Pingback: De Slufter, strandleeuweriken en nog meer | Schrijven met Licht
Knappe eerste foto, mooie symmetrie. Met camera’s op je rug sleuren, volgend stadium, een tas op wielen en daarna, één lichtere camera, zo zie ik dat door de járen heen evolueren bij hobbyfotografen. Jetske heeft er nog veel 😀. Mooie reeks van de vissershuisjes. Kon je eens voluit gaan zonder stoor’zenders’
Behalve door de symmetrie werd ik bij het beeld van de eerste foto vooral getroffen door de mooie schaduw van de bomen.
Jetske heeft nog steeds drie camera’s bij zich. Deze tas op wieltjes is al een hele vooruitgang. Maar eens zal ze mij nog wel eens volgen met mijn ene camera. 😉
Heel zeker 😀
Op wat langere tochten gaat de koffie mee toch… Die trap af daar wordt moeilijk voor me, op zal nog wel lukken.
Meestal redden we ons onderweg prima met water en/of een pak frisdrank. Een enkele keer steken we ergens aan voor koffie en wat lekkers.
Mooi hoor, die vissershuisjes. Leuke objecten om te fotograferen.
Het was leuke bijvangst die dag, omdat we er toch langs liepen.
Wat was het daar stil.Geen mens buiten jullie te bespeuren
.Die trap leek me geen lachertje. Goed dat Jetske speciale rijdende fototas heeft dat zal haar rug sparen. Mooi .Die huisjes gesloten en zo mistte jullie ook dat kopje koffie.
Afgezien van een enkele wandelaar of fotograaf was het er inderdaad heerlijk stil. Dat is meestal het geval in deze tijd van het jaar. Daarom zijn de meeste horecagelegenheden en musea m.u.v. de kerstvakantie in de winterperiode ook gesloten.
Dat is inderdaad een pittige trap. En dan te bedenken, dat we er later op de middag nog eentje moesten beklimmen.
Jetske neemt nogal wat mee!
Mooie oude opgeknapte huizen!
Jetske heeft meestal 3 camera’s bij zich. Tot nu toe droeg ze die altijd in een rugzak. Daar heb ik vaak lichtjes hoofdschuddend naar staan kijken. Deze tas op wieltjes is beter.
Het Vissersmonument heb je vast al vaak gefotografeerd.
De cameratas is op die dag goed door de eerste test gekomen. Gelukkig hoef ik niet op iedere fotokuierdag van een trap af.
Je hebt een hele mooie serie van de vissershuisjes gemaakt. Aan dat museum ben ik al vaak voorbij gewandeld zonder er een fotoserie van te maken.
Dit blogje ontsnapte me vanmorgen eerlijk gezegd. Ik was er nog in concept mee bezig, toen ik per ongeluk op publiceren drukte. Nu moet ik morgen eerst weer twee stappen terug. 🙂
Fijne dat de cameratas goed beviel, dit was toch een flinke crashtest.
Jammer dat we net een paar weken te laat waren om ook even binnen te kunnen kijken.
Heel mooi hoor die visserswoningen. Dat moet leuk wandelen zijn tussen die huizen.
Ja, dat is wel leuk. Het is een heel smal straatje, maar meer ruimte hadden ze vroeger ook niet direct nodig.
Het lijkt ook zo’n heerlijk zonnig weertje op de foto’s.
Dat lijkt niet alleen zo, het was zo!
Grote tas voor fotomateriaal, daar kan je al eens wat in kwijt.
Jetske heeft meestal drie camera’s bij zich, die ze tot nu toe altijd in een rugzak droeg. Daar heb ik vaak lichtjes hoofdschuddend naar staan kijken.
Op je blog en in andere plaatsten aan de kust heb ik aardig wat trappen, duinen en steiltes gezien, hoef je niet te vragen hoe diep Nederland gezonken is. 😉 🙂
Ja, dat is wel waar. Bij een lokale dijkdoorbraak krijgen ze in Wierum, dat op ca. 0 m NAP ligt, al snelle natte voeten. Ons huis staat naar schatting op 0,5 tot 1 m boven NAP. Dat valt allemaal nog reuze mee, de grootste badkuip ligt ergens in de Randstad. Met de huidige regering zakken we op alle fronten alleen maar dieper weg.
Te triest voor woorden. 🙁
Da’s een mooi hoekje daar in Moddergat! Ik ben benieuwd of de inhoud van de verrijdbare cameratas van Jetske de trap ongeschonden heeft overleefd!
Ik denk het wel, Peter. Na een bliksembezoekje aan It Fiskershúske hebben we allebei nog naar volle tevredenheid staan te fotograferen op de zeedijk bij Wierum. Ik vond het in ieder geval een vooruit gang om te zien, omdat ze tot die dag altijd met een zware rugzak met camera’s op pad was. Daar heb ik vaak lichtjes hoofdschuddend naar staan kijken.
Met wat ik ervan gezien heb is dit best wel een leuk dorpje.
Moddergat zal nog wel eens op onze vakantie planner komen denk ik 👍
Je hebt er iets van gezien en de sfeer een beetje kunnen opsnuiven. Meer dan een heel klein aperitiefje was er op die dag niet van te maken.
Maar toch was het die dag genieten 👍
Mooi, dat was ook de bedoeling.
Prachtig stokanker daar.
Ha kijk, hier spreekt de kenner weer. ‘Een anker met aan de bovenzijde een dwarsstang of dwarshout, wat haaks op de ankerarmen staat’, heb ik zojuist opgezocht. Dank voor de benaming.
Wij hadden vroeger 2 stokankers van 300 kilo per stuk aan boord en die liepen met 5/8 ketting op de lier.
Om even een indruk te geven van formaat en gewicht. 🙂
I like the look of that village.
It sure is a nice little fishing village.
Ik hou van de symmetrie in de eerste foto. Een openluchtmuseum is altijd de moeite. Kon je ook ergens binnen in de huisjes kijken?
Nee, binnen kijken kon helaas niet, daarvoor waren we drie weken te laat i.v.m. de winterstop.