We zijn hier te gast op het rietland van Klaas Jan. Klaas Jan is net als de meeste rietsnijders in De Weerribben als kind al vertrouwd gemaakt met het werk in het riet. Toen wij vrijdag op het land kwamen, was het perceel al voor het grootste deel gemaaid. Het gemaaide riet was in schoven bijeen gezet om te drogen. Daarmee was het eerste deel van het werk gedaan …
De volgende stap is dat het riet wordt gekamd. In het onderste deel van het riet groeien namelijk allerlei kruiden en onkruiden. ‘Ruigte’ wordt het genoemd door de rietsnijder. Die ruigte wordt in deze fotoserie door Klaas Jan uit het riet gehaald m.b.v. een rietkammachine. Op een soort lopende band zijn grote metalen pennen bevestigd, die door de bosjes riet worden gehaald …
Aan de achterkant van de kammachine ligt al snel een bergje droog afval. Dat wordt straks weggehaald door het zoontje van Klaas en zijn vriendje, die aan het begin van deze serie al even te zien waren …
Een mooie en herkenbare serie!
Dankjewel. Dat moet haast wel, je stond er zelf tenslotte ook bij te fotograferen. 😉
Prachtige reeks. Werkelijk heerlijke foto’s en katapulteren mij terug naar tienerjaren waar we het stro moesten maaien en in oppers zetten.
Dankjewel daar doet het inderdaad wel aan denken.
Moet inderdaad de moeite waard zijn er naar te kijken. Met mooi weer, natuurlijk.
Voor een hobbyfotograaf is het een feestje om er een paar uurtjes te zijn. Bij regen werken ze niet op het land, dat scheelt al een stuk.
Zal ook niet meevallen als het riet nat is, lijkt me.
Elk jaar weer prachtig om te zien. Mooie serie!
Dankjewel, Ria. Het was ook dit jaar weer gezellig om een dagje bij dit fotogenieke werk te kunnen kijken.
Hoe mooi toch Jan! Moet echt gezellig zijn om daarnaar te kijken. 🥰
Dankjewel! Het is inderdaad altijd weer een feestje om daar een dagje te zitten en wat rond te struinen.
Mooi om te lezen en te zien hoe dat er op die rietakkers er aan toe gaat. Hier zijn nog verschillende rietdekkersbedrijven en die hebben werk genoeg met de vele oude boerderijen.
Gelukkig komt mijn fotomaatje uit een rietdekkersnest, dat biedt een mooie ingang voor dit fotogenieke werk.
Altijd weer een heerlijke serie over het riet, jij zet de Rietdekkers wel op de kaart.
Dankjewel, de rietdekkers komen pas veel later in beeld, dit zijn de rietsnijders.
Tsj…..je kan ook niet meer op automatish aanvullen vertrouwen zonder goed na te kijken…..ik weet het verschil wel Jan, maar tja……🤷♂️…
Aha, zit de vork zo in de steel. Dat verklaart veel. 🙂
En na het kammen wordt het mooi recht afgesneden? Ik zie wel een rietdekkers aan het werk en dan moet ik altijd even denken aan je mooie rietfotoseries.
Klaas Jan is een liefhebber en vakman, die inderdaad heel precies te werk gaat af en toe. Dat is in een komende fotoserie wel mooi te zien, denk ik. Het is elk jaar weer de moeite waard om daar een dagje te zijn.
quite a process to go through.
Indeed, and this was just the first step in that process.
Mooie reeks Jan, en zo snel zal het beroep nog niet verdwenen zijn, in mijn omgeving zijn nog heel veel rieten daken. Fijne avond nog.
Ze zijn hier in de omgeving nog steeds trots op hun riet en ze verwerken het met liefde. Dit was de eerste stap in dat proces.
Voor het riet op de daken beland, is er zo te zien nog héél werk te verzetten.
Een interessant logje over een stilaan verdwijnend beroep…
Het riet gaat vele keren door de handen van de rietsnijders voordat het op het dak ligt. Dit was nog maar het begin.
Gelukkig leeft het vak nog volop in De Weerribben, maar ook rond Earnewâld.
het blijft wel een stevige karwei Jan
Zeker, daarom is het zeker voor mij beter om er naar te kijken dan om het te doen. 🙂
Ik heb het vroeger nog gevolgd maar sta toch nog steeds verwonderd
hoe intensief dit werk op de rietakkers is.
Ik probeer er elke jaar zeker een keer bij te zijn, want het blijft mooi en interessant werk om te volgen en te fotograferen.
Ik vind dit zo’n prachtige ambacht. Voeg daar het landschap, het mooie weer en de noeste arbeid aan toe, en het plaatje is compleet. Wanneer ik naar jouw foto’s van de rietsnijders kijk, word ik vanzelf blij. Het voelt alsof ik helemaal word ondergedompeld in de sfeer.
Het is niet voor niks, dat ik als het een beetje kan elk jaar graag één of twee keer naar toe ga. Prima volk, een mooie wereld en mooi werk om te bekijken en te fotograferen. Kortom: ik ben blij dat Jetske uit een rietsnijdersnest komt. 🙂
Toch lijkt het me ook mooi werk als je ermee vertrouwd bent. In iedere geval levert het mooie foto’s op.
Als je ermee opgegroeid bent is het inderdaad mooi werk. Het zit Klaas Jan duidelijk in het bloed, hij doet dat werk echt met liefde. Dat komt in één van de komende fotoseries nog wel tot uiting.
Boeiend om lezen en zien. Dat riet-snijden vraagt een hele procedure en ongelooflijk veel werk. Sommige foto’s lijken op schilderijen van boerenwerk uit een ver verleden. Schitterend mooi!
Om met dat laatste te beginnen, eigenlijk is het ook een traditionele vorm van boerenwerk. Het gaat niet voor niks van de ene generatie over op de andere. Het riet gaat meerdere keren door hun handen, voordat het ergens op een dak ligt.
Heel interessante blog hoor. Zo leren we weer bij over dat riet snijden.
Dankjewel, ik leer er ook elke keer weer wat nieuws.
Een heel mooi blog Jan!
Het is echt een specialistisch beroep.
Dankjewel. Het gaat bij die rietsnijders vrijwel altijd van vader op zoon over.
Leuke serie geworden Jan, Het is nog pittig aanpoten voor de mannen. Fijne samenwerking en op zijn tijd koffie!
Dankjewel, het is hard werken, maar altijd gezellig om er een paar uurtjes te zijn.