De rust van regengeruis

Waar velen genoten van de warmte, moest ik het vooral hebben van de wat koelere dagen. Op een regenachtige ochtend ben ik begin augustus naar de Jan Durkspolder gereden. Het was nat en donker, maar allerminst koud. In de vogelkijkhut heb ik een tijdlang zitten genieten van de rust die de ruisende regen over de windstille plas rond de hut legde. Een aantal lepelaars, enkele eenden en een paar boerenzwaluwen leken in hun nopjes te zijn …

De heidelibel en de bij

De warmte heeft me de afgelopen maanden voornamelijk is huis en tuin gehouden. De airco is op de heetste dagen een weldaad. Maar alleen binnen zitten is ook geen optie, daarom nestelde ik me tussendoor regelmatig even op een schaduwrijk plekje in de tuin met de camera naast me.

Op zo’n moment landde er een libel op één van de laatste bloemen van de kattenstaart bij de vijver. Met de camera zoals gebruikelijk binnen handbereik, was een foto snel gemaakt …

De eerste foto had een verrassend mooie achtergrond, vond ik. Maar van de libel was weinig meer te zien dan zijn glanzende vleugels. Ik stond op van mijn stoel en deed voorzichtig een paar stappen opzij. Ik houd van die donkere achtergrond waar de bloemen en de heidelibel zo mooi tegen afgetekend staan …

Nog geen twee tellen later leek de libel op te schrikken van een bij, die ook wel zin had in de kattenstaart. De libel vloog op en vloog een klein stukje naar achteren om te kijken wie zijn rust had verstoord. Hij liet het er vervolgens maar bij en vloog naar de tuin van buurvrouw Vijf …