Het was met recht een heerlijk avondje in Leeuwarden.
Tijmen en Pepijn nestelden zich gezellig bij beppe op de bank, waar ze samen de cadeautjes uitpakten en bekeken …
Hoe mooi al die pakjes ook zijn, er gaat niets boven bubbeltjesplastic …
Tijmen las heel trots voor het eerst een gedicht van Sinterklaas voor …
En na afloop moest er door de mannen natuurlijk meteen worden gebouwd met de nieuwe Lego …
Vroeger scheen de maan op 5 december nog wel eens door de bomen
dat zie ik er vandaag niet meer van komen …
’t Is vandaag een kwestie van ‘hoor de wind’
op het dagje van de grote kindervrind …
En vooral ook een dag van ‘buien met hagel en regen’
maar dat alles houdt Sint en Piet vast niet tegen …
Misschien zijn ze bij jullie al geweest
en anders vanavond een gezellig pakjes- en gedichtenfeest.
Door een nog licht besneeuwd landschap zetten we gistermiddag koers naar Leeuwarden om daar met kinderen en kleinkinderen Sinterklaas te vieren …
In afwachting van de komst van Sinterklaas wilde Pepijn ons zijn gulle lach nog wel even tonen …
Van Sinterklaas heeft dat kleine mannetje nog geen benul, maar ook voor hem was het een bijzondere dag, want hij kreeg zijn eerste fruithapje, en dat leek hem goed te smaken …
Om het wachten wat te bekorten daagde Tijmen mij in de loop van de middag uit voor een sneeuwbalgevecht. Dat was hartstikke leuk, maar zul je nou altijd zien … uitgerekend toen wij in de tuin waren, kwamen Sinterklaas en Zwarte Piet langs. Die zijn Tijmen en ik dus misgelopen, maar dat was helemaal niet zo erg, vond Tijmen, want hij had vrijdag op school al een opzegversje gedaan voor Sinterklaas. En belangrijker nog: Sint en Piet hadden wel cadeautjes gebracht, en dus kon Tijmen beginnen met het lezen van de namen en het uitdelen van de pakjes …
Het lezen van de namen ging perfect, maar in tegenstelling tot Joris liet Tijmen het voorlezen van de brieven van Sinterklaas toch maar liever aan de rest van het gezelschap over …
Pepijn volgde het geheel veilig bij mama in de draagzak …
Het was weer een heerlijk avondje. 🙂
Terwijl ik gisteravond nog even bezig was met wat rijmelarijen, realiseerde ik me ineens dat ik het dit jaar voor het eerst niet heb gemist …
Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik vanaf begin jaren 80 ruim 20 jaar met zeer veel plezier jaarlijks in de huid van Sinterklaas kroop, om de viering van het Sinterklaasfeest luister bij te zetten op een basisschool. Het verhaal “Sinterklaas en het grote zwarte paard” en een beschrijving van het gedwongen einde van dat tijdvak is nog te lezen op mijn tweede weblog ‘Kuierkiekjes’ …
De afgelopen jaren miste ik dat gebeuren steevast op de dag dat het op school werd gevierd. Niet alleen omdat het erg dankbaar werk was, maar ook omdat mijn Piet en ik er samen ook altijd een gezellige dag van maakten. Afgelopen vrijdag heb ik het feest voor het eerst niet gemist. De tijd heelt alle wonden … Het is zoals het is, en het is goed zo …
Waar ik me wel op verheug is de pakjesavond in familiekring. Aan Pepijn zal het allemaal nog voorbij gaan, maar voor Tijmen wordt het vast een topavond. Die kan vanavond mooi de namen op de pakjes voorlezen en voor het transport ervan zorgen …
Of je het nu viert of niet, gezellige Sinterklaasavond allemaal!