Tijdens een van mijn dagelijks rondjes door de tuin richtte ik mijn camera onlangs op een paar korenbloemen bij het vogelbad op het heuveltje …

Al snel werd mijn aandacht afgeleid van de bloemen door kleine rimpelingen op het wateroppervlak van het badje achter de bloemen …

Na een paar stappen stond ik aan de andere kant van het badje, zodat ik beter kon zien wat daar gaande was. Kijkend naar de langwerpige gedaante was meteen duidelijk dat er een kniptor te water was geraakt. Hoe het mijn zijn schoolslag gesteld was, weet ik niet, maar met de rugslag wist hij zich aardig te redden …
Omdat ik het na een paar foto’s wel genoeg vond, besloot ik hem de helpende hand te bieden om op het droge te komen. Ik had hem natuurlijk simpelweg uit het water kunnen scheppen, maar ik vond dat hij er wel wat voor moest doen. Daarom pakte ik een takje van de grond en hield dat vlak naast hem in het water. Hij klampte zich er meteen daadkrachtig aan vast …

Zodra ik het takje op een van de terrastafeltjes had gelegd, liet de kever het takje los. Even bleef hij versuft liggen, maar hij was nog maar nauwelijks opgedroogd, of hij krabbelde op en ging aan de wandel als er niets was gebeurd …




Je bent een echte reddende engel Jan 🙂
Iemand moet ’t doen, Rudi. 🙂
leuk verhaal en reddingsactie van een kniptor Jan 🙂 mooi in woord en beeld.
Ik houd er nog altijd van om af en toe een verhaaltje te vertellen, Bram. 🙂
Mooie omlijsting van het vogelbadje met korenbloemen. Die foto vind ik dan ook sterk.
Toch wel jammer dat zo’n beestje zich dan niet zelf kan redden als hij te water raakt. Maar gelukkig was er deze keer een redder in nood.
Zo sta ik nu eenmaal bekend. 🙂
Van een kniptor heb ik ook nog nooit gehoord, gelukkig knipte hij het takje niet door 😀
Nee, het is een sterk beestje, maar toch niet zó sterk. 😉
Jan de kniptor redder ! 😎
Die beestjes zijn verbazingwekkend veerkrachtig hé ?
Ja, die zijn schijnbaar onverwoestbaar. 🙂
Insecten bestaan al tientallen of honderden miljoen jaren, ze veranderen evolutionair voortdurend, zodat ze min of meer aangepast zijn aan hun omgeving en omgekeerd. In het geheel wat wij de evolutie motor noemen. Alleen “De Mens” is er als soort in geslaagd om zijn leef wereld in een paar tienduizend jaar bijna naar de kl…. te helpen. Het zijn slechts mijmeringen aan de rand van de vijver… de rand van water en land, waar alle leven ooit uit de zee is begonnen ?
Daar komt het in grote lijnen inderdaad op neer.
Mijmeringen aan de rand van de vijver … daar kwamen wij vanavond met regen en onweer niet aan toe. 🙂
Nooit van gehoord ,zo’n kniptor. Je hebt in ieder geval een goede daad verricht door hem te redden.
Eruit scheppen is ook niet zo handig want je ziet helemaal niet waar zo’n insect blijft. Stokje is een goed idee.
Ik was hem nu ook al snel weer uit het oog verloren. 🙂
Good of you to do.
O, I’m such a hero … 😉
Ongelofelijke avonturen in je tuin. Prachtige foto met die korenbloemen.
Ik laat mij nu eenmaal snel afleiden. De korenbloemen komen nog wel eens voorbij.
Jan als badmeester… Leuk toch.
ik zie liever die korenbloemen dan dat beestje Jan
prettige dag
Op die korenbloemen kijken steeds uit vanaf het terras. Zo’n kniptor zie ik in de tuin niet zo vaak voorbij komen, dus die had nu even voorrang. Maar de korenbloemen komen hier nog wel ens voorbij. 🙂
Eerst de foto’s en dan de redding 😉. Maar hij overleefde en jij houdt er prachtige foto’s aan over, vooral die eerste!
Een kleine heldendaad.
Mijn oog wordt vooral getrokken naar de mooie korenbloemen.
Je moest eens weten wat voor held ik ben.
Dit was in 2010 ook al zo’n heldendaad: https://youtu.be/Q7b-4W_A01g
Dit is echt prachtig in beeld gebracht met passende muziek.
Hoe die pootjes reiken naar houvast!
Goeie daad gedaan. Dat je aan een stokje dacht, vindingrijk!
Je hebt hem dus gered. Zou hij je nog eens een bezoek brengen