Na een paar rare weken in Huize Afanja word ik vandaag geplaagd door een soort leegte en plaatsvervangende vermoeidheid …
Oktober vorig jaar kwam mijn moeder na een val in het ziekenhuis terecht. Zodra ze daar weer was opgekalefaterd, kreeg ze een kamer op de Afdeling Revalidatie in een zorg- en verpleegcentrum in Drachten. Daar werd al snel duidelijk dat het niet meer zou lukken om nog zelfstandig te wonen. Drie weken geleden kreeg ze onverwacht snel te horen, dat er een kamer voor haar beschikbaar zou komen in een ander verpleegcentrum in Drachten. En intussen is ze met vereende krachten van mijn broer, mijn zus en Aafje al verhuisd ook, en ze zit daar prinsheerlijk. Door Aafje werd ik daarbij in fysieke zin steeds uit de wind gehouden, meer dan wat administratieve hand-en-spandiensten heb ik daar eigenlijk niet aan bij hoeven dragen. Maar het houd je wel bezig …
Een week geleden kwam daar het plotselinge overlijden van Joep bij. In aanloop naar zijn afscheid heb ik weinig meer kunnen doen dan wat oude foto’s bij elkaar zoeken. Vooral het verdriet van Nils, maar ook dat van Marianne en de beide jongens was en is groot. Maar ze hebben Joep een mooi, intens en waardig afscheid bezorgd. Vandaag is het even tijd voor rust en leegte, de rest komt nog wel …
Sterkte Jan
Dankjewel, Bas, komt goed!
Sterkte, Jan.
Dank je, Anna, komt goed!
Je hebt erg mooie foto’s genomen voor dit blog Jan, sterkte
Dankjewel, Bram.
Ha Afanja,
dat is veel te verwerken allemaal…
Ik denk, dat ik het allemaal ook heb meegemaakt en ik vond het toen heel heftig…
Hou je haaks…
X< Marlou
Dankjewel, Marlou. We maken ieder op zijn/haar tijd dit soort tijden en gebeurtenissen mee. Met wat tijd en vooral wat beter en zonniger weer komt het wel weer goed.
Voor jou ook heftig tijden. Het blijft dan moeilijk voor jullie.
Rusten is belangrijk Jan. Even voor je zelf verwerken.
Je foto’s zegt al genoeg. Stilte….. Nog veel sterkte gewenst.
Dankjewel. komt wel goed. Na een nachtje goed slapen gaat het alweer een stuk beter. Als de zon nou binnenkort ook nog eens lekker gaat schijnen komt het wel weer goed.
Zulke dingen hebben altijd een grote inpakt.
Gelukkig hebben we het voorjaar om naar uit te kijken en naar toe te leven.
Under the circumstances that kind of feeling is normal.
Thank you, William. I know, but when you go through it, it’s always a bit confronting.
neem er gerust je tijd voor Jan
tot binnenkort
Komt wel goed, Willy, dankjewel.
Ik blijf intussen wel bloggen hoor. De fotografie en mijn blog hebben me er in donkere en stille tijden wel vaker doorheen getrokken.
Efkes neat, do hast grut gelyk.
Tige tank, sa is ’t mar krekt.
Dat valt allemaal niet mee. Ook de verhuizing van je moeder en nu heeft ze nog een huis dat leeg moet neem ik aan, allemaal dingen die erin hakken. Ook voor de kinderen die hun opa kwijt zijn. Sterkte ermee!
Het huis van mijn moeder is gelukkig leeg gehaald door de rest van de familie.
Het is vooral het laatste dat mij parten speelde de afgelopen dagen. Ik had vooral de kleinkinderen nog wat tijd gegund om samen met hun opa herinneringen voor later te maken. Maar het mocht helaas niet zo zijn, en als je dan dat verdriet ziet, dan raakt dat me diep. Afijn, die ervaring hebben we allemaal gehad, en daar komen ze met wat tijd wel overheen. Komen ze hier maar weer wat meer herinneringen aan pake en beppe maken.
Begrijp hoe je je voelt, je hebt tijd en rust nodig om alles een plaats te geven. Hoop met je op mooier weer, dat helpt.
Dankjewel, Hanry. Na een nacht lekker slapen gaat het mij alweer een stuk beter. Nu de zon nog …
Om mezelf maak ik me ook geen zorgen, dat komt wel goed.
Dergelijke gebeurtenissen hakken er wel in. Goed dat je rust pakt en je laat meevoeren in de leegte. Mooie foto´s heb je voor dit bericht gebruikt.
Het lijkt me heerlijk om daar een tijdje uit te kijken over het water…
Dat laatste lijkt mij ook wel wat. In voorjaar of zomer toch maar weer eens een ritje naar de IJsselmeerkust te maken.
Mag ik dan mee?
Ik ben overigens wel bang dat we geen lege horizon meer aantreffen met al die windmolens in het IJsselmeer.
Jij mag altijd mee, dat weet je. 🙂
Deze foto’s zijn intussen ruim 12 jaar oud, dus het beeld zal er inderdaad anders zijn. maar ach, dan valt er weer wat te ontdekken en te vergelijken.
Willen, maar niet kunnen kan ontmoedigend werken. Moeilijk voor jou.
Confrontatie met veel te voortijdig plots verlies kraakt een mens.
Graag stuur ik je wat sterke zonnestralen door, Jan.
De fotografie trekt je er wel weer door.
Dankjewel, Lieve. Het eerste wat je zegt speelt zeker een rol. Daar heb ik in het dagelijks leven intussen wel meer leren leven, maar in dit geval kwam daar het verdriet van de kinderen en kleinkinderen bij. En dan wordt de machteloosheid nog wat groter.
Enfin, wat tijd en hopelijk wat beter weer kunnen veel doen. Laat maar komen die zon. 😀
Moed Jan 🤞
Heftige tijden Jan. Ik leef met je mee.
Dankjewel, Bea, het moet zijn tijd even hebben. En wat aangenamer weer zou ook kunnen helpen. 🙂
👍🏽goed zo. Pak je rust. Mooie foto’s weer
Dankjewel. Komt goed, het moet zijn tijd even hebben.
Bezinnen en verwerken. Belangrijk en belangrijker naarmate je nauwer betrokken bent bij een verlies
Ja, zo is het wel. Tijd voor nemen en tijd voor maken, zeg ik wel eens.
Sterkte !
Dankjewel, Riet.
Je zal het allemaal een plaatsje moeten geven Jan… Beetje bij beetje…
Een paar keer flink gaan uitwaaien in open Friese landschap zal als iets helpen denk ik
Komt wel goed, Dirk, we hebben nu vooral te doen met de kinderen, zij hadden ook nog graag mooi herinneringen willen maken met hun opa. Met mij komt het wel goed. Ik wacht alleen nog even op beter weer. Het mag winter worden en het mag voorjaar worden, als we eerst maar van dit grijze, kille en vochtige weer af komen.
Een roestige zondag om energie op te doen naar een natuurlijke maandag…
Zo is het.
De leegte lijkt altijd wat leger op zo’n koude, grijze en stille januarizondag.
Het heeft allemaal een beetje tijd nodig en die moet je nu vooral ook nemen Jan.
Alvast alle begrip van mijn kant.
Ja, zo werkt dat vaak wel. Ik ben/we zijn vooral toe aan wat beter weer, het zij winter of voorjaar, als we dit grijze weer maar weer eens kwijt zijn. Wat zon en buitenlucht kunnen wonderen doen.
Gun jezelf maar de rust die je nodig hebt.
Misschien moet ik juist weer eens wat meer actie hebben langzamerhand. Hoe dan ook, komt goed!
Het valt soms niet mee hè. Ik snap het.
Fijn, Bertie, dat scheelt me een heleboel uitleg.