We pakken de rondgang weer op waar we gebleven waren. Dit is het zicht op de kerk vanuit de zuidoosthoek van het kerkhof …
Als we langs de zuidelijke gevel lopen, valt een bijzondere gevelsteen op. Het is een Engelenkopje met daaronder een herinneringsplaquette. De tekst – die voor mij onleesbaar is – zou verwijzen naar de ingrijpende verbouwing in 1620. Daarbij werden niet alleen de ingangen samengevoegd en de oostmuur recht gemaakt, ook het rieten dak werd vervangen voor een pannendak …
Terug op het pad rond het kerkhof komt de klokkenstoel in de zuidwesthoek van het kerkhof in beeld. Met die in 1950 vernieuwde klokkenstoel sluit ik deze serie maandag af …
De grafstenen zien er niet heel oud en wel netjes uit, anders had het zomaar een Engels tafereel kunnen zijn … Op de een of andere manier is heel oud en vrij nieuw hier samen gekomen, of zeg ik nu iets raars.
Nee, je zegt niets raars, wat mij betreft. Langzaam maar zeker verdwijnen er oudere graven, die door nieuwe worden vervangen. Zo gaat het op veel al wat oudere begraafplaatsen, lijkt me.
Met een rieten dak zat het vermoedelijk nog meer verscholen in het landschap. Jammer van de tekst op de steen. Maar deze is op zichzelf al mooi.
De tand des tijds heeft grondig werk gedaan wat die steen betreft. Maar het engeltje is nog te herkennen. 🙂
Gelukkig wel.
In de 17e eeuw, rieten daken op kerken: bijzonder, nietwaar.
Ik ben nu verkeerd gefocust op het woord “dak”: bij ons is een rand-rijtje pannen van het dak gekletterd eergisterenavond. De zaak is provisorisch hersteld, want er moeten nieuwe pannen worden besteld. De schade valt relatief erg mee.
Jij als weerliefhebber zal met gemengde gevoelens naar dit bijzondere weer kijken, een drielingstorm!
Hartelijke groet, Zem.
Hopelijk komt er vandaag niet nog meer schade bij, Zem, want het gaat hier weer flink tekeer af en toe.
Drie stormen achter elkaar, dat is inderdaad wel bijzonder, maar ik beleef er geen plezier aan. Ik ben helemaal klaar met regen en wind intussen.
Bijzondere plaquette is dat. De gehele serie is weer mooi. Toen ik je passage las over het rieten dak, heb ik dat tweemaal, gelezen, zo van lees ik dat nu goed. Ik las hierboven dat meerdere mensen zich daar over verbaasden.
Ja, dat was voor mij ook nieuw, ik geloof niet dat ik eerder op een kerk met een rieten dak ben gestuit.
A place full of memory.
Volgens onderzoek door Hessel de Walle staat er op de gedenksteen:
tussen [] teksthaken de vervaagde gedeelten die echter uit andere bronnen kunnen worden aangevuld
[Martini] Joachimi postulant, Hendrick [Geerts], [Peter] Crijns, kerckvoochde va Corte[hemmen] [Liu]ppe Gauwes dor[psrechter] Geert H[endricks] [Ei]generfde, Johannes Martinides,
Jan Minnes Metselaer
Dankjewel, Geert. Eerlijk gezegd kan ik ook met jouw tekst erbij, geen chocola van de tekst op die steen maken. Maar dat doet er eigenlijk ook niet toe, het gaat om het idee.
Wat me hier vooral treft is het feit hoe de tand des tijd kan knagen…
In 400 jaar is de uitgehakte tekst in de steen van leesbaar naar onleesbaar uitgesleten…
Ik vermoed dat er bij jullie in Friesland veel zand in de lucht “zweeft” en dat zorgt natuurlijk voor extra slijtage aan de gebouwen.
Maar ik geef ook graag toe, dat zo’n uitgesleten, verweerde steen nog veel charme heeft 🙂
Dankjewel, Dirk, het was mij vooral om het laatste te doen. 🙂
Het kan ook zijn dat er een zachte steen is gebruikt, lijkt me. En je weet b.v. ook niet wat op lange termijn het effect van zon en regen op zo’n steen op de zuid gevel is. Feit is, dat ik er niets meer van kan lezen. Maar als je nieuwsgierig bent naar de tekst, die is zojuist door medeblogger Geert in de reactie hierboven aangeleverd. 🙂
is gelezen 👍
Wat een leuke herinneringsplaquette, helaas door de tand des tijds onleesbaar. Maar past geheel bij de sfeer van het kerkje zoals het nu is. Bijzonder dat er een rieten dak op heeft gelegen, heb dat eigenlijk nog nooit gezien, hooguit een dak met leien ipv dakpannen. Maar ik ben dan ook maar een jonkie vergeleken met de leeftijd van het kerkje. 😀
Dat er een rieten dak op heeft gelegen, was voor mij ook nieuw, Hanry. Het zal in eerste aanleg de goedkoopste optie geweest zijn, neem ik aan. Leisteen is inderdaad een meer gebruikelijke dakbedekking dan riet. Ik zag vandaag een tweetje met een paar foto’s voorbij komen waarop te zien was hoe leistenen van de Grote Kerk in Harlingen gisteren als levensgevaarlijke projectielen op drift zijn geraakt. Meerdere stukken leisteen stonden als messen rechtop in het gras rond de kerk:
https://twitter.com/AnnaZuidema/status/1494987827624529923?s=20&t=WfSxhnyigLptdWsTZ7EfAg
Jammer dat de tekst onleesbaar is. Gelukkig ken je de geschiedenis over dat rieten dak en de andere verbouwingen die toen plaatsgrepen. .
Gelukkig valt er op internet her en nog wel wat te lezen over het kerkje.
Heel apart die klok naast het kerkje. Dat is dus een klokkenstoel. En daar lezen we morgen meer over!
Prachtige serie Jan.
Dankjewel. Toch was (en is) zo’n klokkenstoel bij de kerk hier een tamelijk veel voorkomend bouwwerk bij de kerk. Maar zoals je al schreef, morgen meer hierover.
Bij dat soort details als die gevelsteen dan ga ik ook altijd uitzoeken hoe het zo gekomen is in de loop der tijd.
mooi hoe je dit kerkje in de kijker zet op je blog Jan,
en erg leuk dat je weer een hele serie hebt kunnen maken.
De tekst is niet ontcijferen, ook niet als je hem vergroot. Het zal wel ergens in de annalen staan.
Rieten daken zijn wel mooi maar je weet niet hoe het zat.
De rietdaken van nu zijn enorm dik, waarschijnlijk sterker dan het oude van dat kerkje.
Dat denk ik ook. Bertie, het romantisch aandoende rieten dak van nu is niet te vergelijken met dat van toen, vermoed ik.
Een mooie afsluiting van deze serie.
Goed dat alles daar zo mooi behouden werd.
Met een rieten dak moet het kerkje wel heel mooi geweest zijn….
Dat denk ik ook wel, maar ik heb begrepen dat men maar wat blij was met het pannendak. Een rieten zal vermoedelijk kwalitatief minder geweest zijn en veel onderhoud gevergd hebben.
Dat kerkje moet ook prachtig geweest zijn met het rieten dak!
Dat denk ik ook wel, maar ik heb begrepen dat men maar wat blij was met het pannendak. Een rieten zal vermoedelijk kwalitatief minder geweest zijn en veel onderhoud gevergd hebben.
Practisch gezien is een pannendak beter. Maar ik hou van de romantiek van rieten daken.
Daar werd in de 17e eeuw waarschijnlijk wat anders over gedacht. Onze romantiek zal toen een heel ander waarde hebben gehad.